نقش خانواده و مدرسه در تقویت انگیزه تحصیلی و یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی

انگیزه تحصیلی یکی از مهم ترین عوامل موثر بر کیفیت یادگیری، استمرار تلاش و موفقیت دانش آموزان در دوره ابتدایی است. کودکان در این دوره نه تنها مهارت های پایه خواندن، نوشتن، محاسبه و تفکر را می آموزند، بلکه نگرش آنان نسبت به مدرسه، معلم، یادگیری و توانایی های خود نیز شکل می گیرد. خانواده و مدرسه دو محیط اساسی در شکل دهی این نگرش ها هستند و چگونگی تعامل میان آنها می تواند نقش مهمی در افزایش یا کاهش انگیزه تحصیلی دانش آموزان داشته باشد. هدف مقاله حاضر بررسی نقش خانواده و مدرسه در تقویت انگیزه تحصیلی و یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی است. پژوهش حاضر با روش مروری تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، مطالعات علمی و پژوهش های مرتبط انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که حمایت عاطفی والدین، ایجاد محیط مناسب برای مطالعه، توجه به نیازهای فردی کودک، ارتباط موثر والدین با مدرسه، تشویق مناسب، انتظارات واقع بینانه و مشارکت خانواده در فعالیت های آموزشی می تواند زمینه تقویت انگیزه تحصیلی را فراهم کند. از سوی دیگر، معلم با ایجاد محیط یادگیری امن، استفاده از روش های تدریس فعال، ارائه بازخورد سازنده، توجه به تفاوت های فردی و ایجاد احساس شایستگی در دانش آموزان می تواند انگیزه یادگیری را افزایش دهد. همچنین همکاری منظم و هدفمند خانواده و مدرسه موجب هماهنگی پیام های تربیتی و آموزشی و کاهش تعارض میان دو محیط می شود. در مقابل، فشار تحصیلی، مقایسه کودک با دیگران، تنبیه، انتظارات غیرواقعی، ارتباط ضعیف خانواده و مدرسه و تمرکز افراطی بر نمره می تواند انگیزه درونی دانش آموز را تضعیف کند. بر اساس یافته های پژوهش، تقویت انگیزه تحصیلی نیازمند یک رویکرد مشارکتی است که در آن خانواده و مدرسه به جای انتقال مسئولیت به یکدیگر، در جهت ایجاد تجربه ای مثبت، معنادار و حمایتگر از یادگیری همکاری کنند

کلیدواژه ها:

خانواده ، مدرسه ، انگیزه تحصیلی ، یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، مشارکت والدین ، معلم ، پیشرفت تحصیلی