راهبردهای مهندسی فوتوکاتالیستی هتروساختار BiVO_۴/g"-" C_۳ N_۴در تصفیه پساب های پتروشیمی: ترمودینامیک انتقال بار، کینتیک تخریب و تحلیل تطبیقی پژوهش های اخیر

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16

فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

SPERO05_228

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

پساب های پالایشگاهی و صنایع پتروشیمی حاوی مقادیر بالایی از ترکیبات هیدروکربنی مقاوم و سمی نظیر BTEX (بنزن، تولوئن، اتیل بنزن، زایلن ها) و PAHs (هیدروکربن های آروماتیک چندحلقه ای) هستند که به دلیل جهش زایی، سرطان زایی و پایداری زیستی بالا، خطری جدی برای بوم سازگان های آبی و خاکی به شمار می روند. این پژوهش، مروری تحلیلی و نظام مند بر عملکرد هتروساختار BiVO/g-C۳N۴ با سازوکار انتقال بار Z-Scheme مستقیم در تصفیه پساب های هیدروکربنی است. تحلیل ترمودینامیک ترازهای نواری نشان می دهد که جفت شدن نوار ظرفیت عمیق بیسموت وانادات (+۲/۸۰ V vs. NHE) با نوار رسانش با پتانسیل احیای بالای نیترید گرافیتی -۱/۲۲ V vs. NHE))، پتانسیل اکسیداسیون و احیای لازم جهت تولید هم زمان رادیکال های هیدروکسیل (∙OH) و سوپراکسید (∙O۲−) را فراهم می آورد. بررسی تطبیقی و یکپارچه هفت مطالعه شاخص بین المللی (ISI) در بازه زمانی ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ نشان می دهد که راهبردهای مهندسی فصل مشترک ۲D/۲D ، تعبیه حفرات اکسیژن، دوپینگ هترواتم ها، هم افزایی با فعال سازی پرسولفات و تثبیت در راکتورهای پیوسته، راندمان کانی سازی (TOC) را به بیش از ۹۰ درصد و پایداری عملکرد در پساب های واقعی با شوری بالا را به ۹۲ درصد می رساند. این فناوری با تکیه بر اصول شیمی سبز، حذف لجن های ثانویه شیمیایی و بهره گیری از نور مرئی، راهکاری پایدار برای صیانت از منابع آب است.

نویسندگان

نکیسا فرضی

۱. گروه محیط زیست، واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز،ایران

مریم محمدی

۱. گروه محیط زیست، واحد اهواز،دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز،ایران

خوشناز پاینده

۲. مرکز پژوهشی توسعه کاربرد هوش مصنوعی در کشاورزی، گروه محیط زیست و پزشکی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

آزاده حقیقت زاده

۳. مرکز تحقیقات مهندسی سطح پیشرفته و نانو مواد، گروه فیزیک، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

سیما سبزعلی پور

۳. مرکز تحقیقات مهندسی سطح پیشرفته و نانو مواد، گروه فیزیک، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران