نقش گروه هم کلاسی ها در شکل گیری مهارت های اجتماعی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعاملات و پویایی های گروه هم کلاسی ها در شکل گیری و ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان تدوین شده است. مدرسه به عنوان یک نهاد اجتماعی بنیادین، بستری کلیدی فراتر از یادگیری صرف آکادمیک فراهم می سازد که در آن تعامل با همسالان، زیربنای رشد رفتاری، عاطفی و شناختی دانش آموز را پی ریزی می کند. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و مرور نظام مند شواهد تجربی و نظری است. یافته ها نشان می دهند که حضور فعال در گروه هم کلاسی ها فرصت های بی بدیلی را برای یادگیری الگوهای ارتباطی سازنده، تجربه همدلی، مهارت حل مسئله بین فردی، جرئت ورزی و درک دیدگاه دیگران در قالب فرآیندهای یادگیری مشاهده ای و بازخوردهای هم رتبه ای ایجاد می کند. ادغام اجتماعی در کلاس، احساس تعلق به گروه و پذیرش از سوی همتایان به طور معناداری رفتارهای جامعه یار را ارتقا داده و خطر گوشه گیری، اضطراب اجتماعی و رفتارهای مقابله ای را کاهش می دهد. در مقابل، تجارب نامطلوب نظیر طرد یا قلدری درون گروهی می تواند به تضعیف شایستگی های ارتباطی منجر گردد. ساختار تعاملی کلاس و استفاده از الگوهای مشارکتی، نقش تسهیل کننده ای در هدایت پویایی های گروه همسالان به سمت مهارت های سازگارانه دارد. بر این اساس، گروه هم کلاسی ها نه صرفا مجاورتی فیزیکی، بلکه یک اکولوژی اجتماعی پویاست که تمرین عملی مهارت های اجتماعی را ممکن می سازد. در نتیجه، بازطراحی فعالیت های آموزشی بر پایه تعاملات هم کلاسی ها و تقویت روابط مثبت بین فردی می تواند زمینه ساز پرورش سرمایه اجتماعی و شایستگی بین فردی دانش آموزان در محیط مدرسه و جامعه باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، گروه هم کلاسی ها ، پذیرش همسالان ، شایستگی بین فردی ، رفتارهای جامعه یار.