نقش سواد اخلاقی، مسئولیت پذیری و قضاوت اخلاقی در مواجهه دانش آموزان با چالش های آموزشی و اجتماعی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 15

فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_1992

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

تحولات سریع اجتماعی، گسترش محیط های ارتباطی و دیجیتال، تغییر الگوهای تعامل میان دانش آموزان و پیچیده تر شدن موقعیت های آموزشی، اخلاقی و اجتماعی، مفهوم تربیت را از انتقال دانش و مهارت های شناختی فراتر برده است. در چنین شرایطی، دانش آموز برای مواجهه موثر با موقعیت هایی مانند تعارض منافع، تقلب و بی صداقتی تحصیلی، قلدری، تبعیض، فشار همسالان، استفاده نادرست از فناوری، انتشار اطلاعات نادرست و تعارض میان خواسته های فردی و مسئولیت اجتماعی، نیازمند مجموعه ای به هم پیوسته از توانایی های اخلاقی است. در این میان، سواد اخلاقی را می توان ظرفیت شناخت، تفسیر و تحلیل موقعیت های اخلاقی، تشخیص ارزش ها و پیامدهای رفتار، و تبدیل این شناخت به انتخاب آگاهانه دانست؛ مسئولیت پذیری ناظر بر پذیرش پیامدهای انتخاب و تعهد عملی نسبت به خود و دیگران است و قضاوت اخلاقی فرایندی شناختی است که از طریق آن فرد درباره درستی یا نادرستی یک کنش و اولویت میان ارزش های متعارض داوری می کند. هدف مقاله حاضر، تحلیل ترکیبی این سه سازه و تبیین نقش آن ها در مواجهه دانش آموزان با چالش های آموزشی و اجتماعی است. مرور پژوهش های فارسی نشان می دهد که تربیت اخلاقی زمانی اثربخش تر است که از آموزش مستقیم ارزش ها فراتر رود و فرصت گفت وگو، تجربه مسئولیت، مشارکت، تحلیل موقعیت های واقعی و تمرین تصمیم گیری اخلاقی را برای دانش آموز فراهم کند. شواهد پژوهشی همچنین حاکی از آن است که محیط مدرسه، الگوی رفتاری معلم، برنامه درسی پنهان، تعامل همسالان، سواد رسانه ای و تجربه مشارکت اجتماعی، نقش مهمی در تبدیل شناخت اخلاقی به رفتار مسئولانه دارند. در مقابل، بخشی از ادبیات داخلی هنوز عمدتا توصیفی و مفهومی است و میان «دانستن ارزش اخلاقی» و «عمل کردن بر اساس آن» تمایز روشنی ایجاد نمی کند. از این رو، نتیجه اصلی مرور حاضر آن است که سواد اخلاقی، قضاوت اخلاقی و مسئولیت پذیری را نباید متغیرهایی مستقل و منفک تلقی کرد؛ بلکه این سه، اجزای یک زنجیره تربیتی اند که از فهم موقعیت اخلاقی آغاز می شود، با داوری درباره انتخاب مناسب ادامه می یابد و در پذیرش مسئولیت و رفتار عینی تحقق پیدا می کند. بر این اساس، مدرسه زمانی می تواند دانش آموز را برای زندگی اجتماعی پیچیده آماده کند که آموزش اخلاق را از سطح توصیه و انتقال هنجار به سطح تجربه، گفت وگو، استدلال، انتخاب و پاسخگویی ارتقا دهد.

نویسندگان

جواد رفیعی پور

نویسنده اول