بررسی آموزش آینده به صورت هوشمند، عادلانه، انعطاف پذیر و یادگیرنده محور

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 18

فایل این مقاله در 25 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_1984

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

تحولات شتابان فناوری در دهه های اخیر، چشم انداز نظام های آموزشی را به طور بنیادین دگرگون ساخته است. در این میان، هوش مصنوعی، آموزش ترکیبی، یادگیری تطبیقی و تحلیل داده های آموزشی، به عنوان چهار مولفه کلیدی آموزش هوشمند، نقش تعیین کننده ای در بازآفرینی فرایندهای تدریس و یادگیری ایفا می کنند. بررسی مبانی نظری و پژوهش های انجام شده در این حوزه نشان می دهد که تلفیق این فناوری ها نه تنها موجب بهبود کیفیت آموزش، افزایش کارایی نظام های یاددهی–یادگیری و ارتقای عملکرد تحصیلی فراگیران می شود، بلکه زمینه شکل گیری محیط های آموزشی منعطف، شخصی سازی شده، تعاملی و مبتنی بر شواهد را نیز فراهم می آورد. ازاین رو، آینده آموزش بیش از هر زمان دیگری به میزان توانایی نظام های آموزشی در بهره گیری صحیح، هدفمند و هوشمندانه از این فناوری ها وابسته خواهد بود.نتایج این بررسی نشان می دهد که هوش مصنوعی، فراتر از یک فناوری نوظهور، به یکی از ارکان اصلی تحول آموزشی تبدیل شده است. قابلیت تحلیل حجم عظیمی از اطلاعات، ارائه بازخوردهای فوری، طراحی مسیرهای یادگیری شخصی، پیش بینی عملکرد تحصیلی، شناسایی نقاط ضعف و قوت فراگیران و کمک به تصمیم گیری آموزشی، موجب شده است که نقش معلمان از انتقال دهنده صرف اطلاعات به هدایت کننده، تسهیل گر و طراح تجربه های یادگیری تغییر یابد. این تحول نه تنها کیفیت تدریس را افزایش می دهد، بلکه فرصت بیشتری برای توجه به ابعاد انسانی آموزش، پرورش مهارت های اجتماعی، خلاقیت، تفکر انتقادی و حل مسئله فراهم می کند. بنابراین، استفاده صحیح از هوش مصنوعی می تواند به افزایش اثربخشی آموزش و تحقق اهداف یادگیری عمیق منجر شود.از سوی دیگر، آموزش ترکیبی با ایجاد پیوند میان آموزش حضوری و محیط های یادگیری دیجیتال، توانسته است بسیاری از محدودیت های نظام های آموزشی سنتی را برطرف کند. این رویکرد با فراهم کردن فرصت یادگیری در هر زمان و مکان، افزایش انعطاف پذیری، گسترش دسترسی به منابع آموزشی متنوع و تقویت تعامل میان معلم و دانش آموز، شرایط مناسبی برای توسعه یادگیری فعال و مشارکتی فراهم می سازد. همچنین آموزش ترکیبی امکان می دهد که زمان کلاس حضوری بیشتر به فعالیت های تحلیلی، حل مسئله، گفت وگو و یادگیری مبتنی بر پروژه اختصاص یابد؛ موضوعی که در نهایت موجب افزایش کیفیت یادگیری، تعمیق درک مفاهیم و ارتقای انگیزه دانش آموزان خواهد شد.

نویسندگان

لیلی فولادی خیاوی

نویسنده اول

مرضیه نیک نام

نویسنده دوم

حمیده میمندی

نویسنده سوم

پروانه ساکت

نویسنده چهارم