بررسی آموزش و پرورش یادگیرندگانی مستقل، خلاق، مسئولیت پذیر، توانمند در حل مسئله و دارای مهارت های تفکر انتقادی

کیفیت تدریس یکی از مهم ترین مولفه های تعیین کننده در موفقیت نظام های آموزشی است و ارتقای آن نیازمند توجه هم زمان به عوامل متعدد فردی، آموزشی، محیطی و ارتباطی است. تدریس باکیفیت را نمی توان صرفا به ارائه مناسب محتوای درسی، استفاده از ابزارهای آموزشی یا انتقال اطلاعات از سوی معلم محدود کرد؛ بلکه کیفیت واقعی تدریس زمانی شکل می گیرد که دانش آموز در فرایند یادگیری مشارکت فعال داشته باشد، محیط کلاس بتواند خود را با نیازها و شرایط متنوع یادگیرندگان تطبیق دهد، رابطه میان معلم و دانش آموز بر پایه تعامل سازنده و اعتماد متقابل شکل گرفته باشد و تمامی عوامل درگیر در فرایند آموزش نسبت به نقش و وظایف خود احساس مسئولیت کنند. بر این اساس، بررسی نقش یادگیری فعال، کلاس درس انعطاف پذیر، تعامل معلم–دانش آموز و مسئولیت پذیری آموزشی نشان می دهد که ارتقای کیفیت تدریس مستلزم حرکت از یک الگوی سنتی، یک سویه و انتقال محور به سوی الگویی پویا، مشارکتی، انعطاف پذیر و یادگیرنده محور است.یکی از مهم ترین نتایج حاصل از بررسی این موضوع آن است که یادگیری فعال می تواند نقش اساسی در افزایش کیفیت فرایند تدریس داشته باشد. در یادگیری فعال، دانش آموز تنها دریافت کننده اطلاعات نیست، بلکه در ساخت و پردازش دانش مشارکت می کند. مشارکت در بحث، حل مسئله، فعالیت های گروهی، پروژه های آموزشی، پرسش گری، تحلیل موقعیت ها و فعالیت های عملی موجب می شود یادگیری از حالت سطحی و حافظه محور خارج شده و به فرایندی عمیق تر و معنادارتر تبدیل شود. زمانی که دانش آموز فرصت پیدا می کند درباره یک موضوع فکر کند، دیدگاه خود را بیان کند، با همکلاسی های خود تعامل داشته باشد، برای یک مسئله راه حل پیدا کند و نتایج کار خود را ارزیابی نماید، فرایند یادگیری از سطح دریافت اطلاعات به سطح کاربرد، تحلیل و تولید دانش ارتقا پیدا می کند

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، کلاس درس ، انعطاف پذیری ، مسئولیت پذیری آموزشی ، کیفیت تدریس