بررسی رابطه انعطاف پذیری آموزشی، تفاوت های فردی، فرصت انتخاب و رضایت از فرایند یادگیری

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 21

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_1977

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

تحولات معاصر در حوزه تعلیم و تربیت نشان داده است که کیفیت یادگیری را نمی توان صرفا با توجه به محتوای آموزشی، میزان انتقال اطلاعات یا عملکرد تحصیلی سنجید، بلکه تجربه ای که یادگیرنده از فرایند آموزش دارد نیز بخش مهمی از کیفیت آموزشی را تشکیل می دهد. در این میان، انعطاف پذیری آموزشی، توجه به تفاوت های فردی، فراهم کردن فرصت انتخاب و میزان رضایت یادگیرنده از فرایند یادگیری، چهار مولفه مرتبطی هستند که می توانند چگونگی شکل گیری تجربه آموزشی را توضیح دهند. مقاله حاضر با رویکرد مروری تحلیلی، پژوهش های فارسی مرتبط با این متغیرها را بررسی کرده و تلاش می کند رابطه میان آن ها را در قالب یک چارچوب تلفیقی تبیین کند. تحلیل مطالعات نشان می دهد انعطاف پذیری آموزشی زمانی به بهبود یادگیری منجر می شود که صرفا به تغییر ابزار یا محیط آموزشی محدود نباشد، بلکه امکان سازگاری محتوا، روش تدریس، سرعت یادگیری، شیوه مشارکت و نحوه ارزشیابی با ویژگی های یادگیرندگان را فراهم آورد. تفاوت های فردی نیز نشان می دهد که یک ساختار آموزشی یکسان نمی تواند برای همه فراگیران تجربه ای یکسان ایجاد کند؛ ازاین رو، انعطاف پذیری باید پاسخی سازمان یافته به ناهمگونی شناختی، انگیزشی، عاطفی و رفتاری فراگیران باشد. از سوی دیگر، فرصت انتخاب هنگامی اهمیت می یابد که انتخاب های واقعی و معنادار در اختیار یادگیرنده قرار گیرد و با توانایی او برای خودتنظیمی همراه باشد. یافته های مطالعات داخلی همچنین نشان می دهد رویکردهای فعال، مشارکتی، ترکیبی و فناورانه می توانند زمینه مشارکت بیشتر، انگیزش بالاتر و تجربه مثبت تر یادگیری را فراهم کنند، اما اثربخشی آن ها به کیفیت طراحی آموزشی، تعامل با معلم، زیرساخت و میزان تناسب روش با ویژگی های یادگیرندگان وابسته است. رضایت از فرایند یادگیری نیز پیامد ساده یک عامل منفرد نیست، بلکه حاصل برهم کنش کیفیت محتوا، تعامل، احساس کنترل، تناسب روش آموزشی با نیازهای فردی، دسترسی، بازخورد و تجربه موفقیت است. بر این اساس، رابطه میان چهار متغیر مورد بررسی را باید رابطه ای شبکه ای و تعاملی دانست؛ به گونه ای که انعطاف پذیری بستر را فراهم می کند، تفاوت های فردی جهت طراحی آن را مشخص می سازد، فرصت انتخاب عاملیت یادگیرنده را افزایش می دهد و رضایت از یادگیری پیامد ادراکی و عاطفی این تجربه را شکل می دهد.

نویسندگان

پریسا یگانه مهر

نویسنده اول

معصومه پرهیزکار

نویسنده دوم

کورش برجی

نویسنده چهارم