نقش همکاری حرفه ای معلمان، یادگیری همکارانه و فرهنگ نوآوری در ارتقای کیفیت تدریس و یادگیری

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 15

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_1942

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

کیفیت تدریس و یادگیری در مدرسه حاصل عملکرد منفرد معلم، انتخاب یک روش تدریس خاص یا برخورداری از تجهیزات آموزشی نیست، بلکه پیامد تعامل مجموعه ای از عوامل حرفه ای، سازمانی، فرهنگی و آموزشی است که در میان آن ها همکاری حرفه ای معلمان، یادگیری همکارانه و فرهنگ نوآوری جایگاهی اساسی دارند. همکاری حرفه ای معلمان از طریق تبادل تجربه، برنامه ریزی مشترک، مشاهده و تحلیل عملکرد آموزشی، بازاندیشی درباره شیوه های تدریس و مشارکت در حل مسائل مدرسه، ظرفیت های فردی معلمان را به سرمایه حرفه ای جمعی تبدیل می کند. در چنین بستری، یادگیری همکارانه صرفا به معنای انجام فعالیت گروهی توسط دانش آموزان نیست، بلکه فرایندی است که طی آن یادگیری از تعامل، گفت وگو، مسئولیت پذیری مشترک و تولید دانش در میان اعضای جامعه آموزشی شکل می گیرد. فرهنگ نوآوری نیز با ایجاد نگرش مثبت نسبت به تغییر، تجربه گری، خلاقیت، یادگیری از خطا و پذیرش ایده های جدید، زمینه انتقال همکاری حرفه ای از سطح تعاملات روزمره به سطح تحول پایدار در فرایند تدریس را فراهم می سازد. شواهد پژوهشی داخلی نشان می دهد که همکاری حرفه ای معلمان با برنامه ریزی گروهی، تبادل تجربه، تحلیل روش های تدریس و ارزشیابی آموزشی ارتباط دارد و مدارس برخوردار از فرهنگ همکاری قوی تر، از ظرفیت بیشتری برای ایجاد محیط یادگیری فعال و نوآوری آموزشی برخوردارند (خیرخواه، ۱۴۰۴). همچنین پژوهش های داخلی بر نقش یادگیری همکارانه در بهبود درک مفاهیم، مهارت های اجتماعی، انگیزش و مشارکت یادگیرندگان و اهمیت نقش معلم در طراحی و تسهیل این فرایند تاکید کرده اند (خانی، ۱۴۰۳). بر این اساس، مقاله حاضر با رویکردی مروری تحلیلی، رابطه میان همکاری حرفه ای معلمان، یادگیری همکارانه، فرهنگ نوآوری و کیفیت تدریس و یادگیری را بررسی می کند. تحلیل ادبیات نشان می دهد که اثرگذاری این سه متغیر مستقل از یکدیگر نیست؛ بلکه همکاری حرفه ای، زیرساخت اجتماعی و حرفه ای یادگیری همکارانه را ایجاد می کند، یادگیری همکارانه دانش و تجربه را در عمل آموزشی جاری می سازد و فرهنگ نوآوری امکان تبدیل این یادگیری جمعی به تغییرات پایدار در طراحی، اجرا و ارزشیابی تدریس را فراهم می آورد. در نتیجه، ارتقای کیفیت آموزش نیازمند گذار از الگوی فردمحور به اکوسیستم مدرسه ای یادگیرنده، مشارکتی و نوآور است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی : همکاری حرفه ای معلمان ، یادگیری همکارانه ، فرهنگ نوآوری ، کیفیت تدریس ، کیفیت یادگیری

نویسندگان

صفیه علیا

۱- دبیر دوره دوم متوسطه ؛ اداره آموزش و پرورش تهران منطقه ۶