نقش شایستگی های اجتماعی، حل تعارض و آموزش مسئولیت پذیری در پیشگیری از آسیب های رفتاری و اجتماعی در مدرسه

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 6

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_1934

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

مدرسه صرفا محیطی برای انتقال دانش و پرورش توانایی های شناختی نیست، بلکه یکی از مهم ترین بسترهای شکل گیری الگوهای رفتاری، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان به شمار می آید. در این میان، گسترش برخی آسیب های رفتاری و اجتماعی مانند پرخاشگری، خشونت، قلدری، انزوای اجتماعی، قانون گریزی، رفتارهای پرخطر، تعارض های بین فردی و بی توجهی به مسئولیت های فردی و جمعی، ضرورت بازنگری در رویکردهای پیشگیرانه مدارس را افزایش داده است. مقاله حاضر با رویکرد مروری و تحلیلی، نقش سه محور به هم پیوسته شایستگی های اجتماعی، مهارت حل تعارض و آموزش مسئولیت پذیری را در پیشگیری از آسیب های رفتاری و اجتماعی دانش آموزان بررسی می کند. تحلیل مطالعات نشان می دهد شایستگی اجتماعی با ایجاد توانایی برقراری ارتباط موثر، همدلی، خودکنترلی، همکاری، درک قواعد تعامل و پاسخ دهی سازنده به موقعیت های اجتماعی، ظرفیت دانش آموز را برای مدیریت فشارهای بین فردی افزایش می دهد. از سوی دیگر، مهارت حل تعارض به دانش آموز کمک می کند تا تعارض را نه به عنوان تهدیدی که باید از طریق پرخاشگری یا اجتناب برطرف شود، بلکه به عنوان مسئله ای قابل گفت وگو، مذاکره و مدیریت تلقی کند. آموزش مسئولیت پذیری نیز با انتقال مسئولیت از سطح اطاعت بیرونی به سطح تعهد درونی، زمینه شکل گیری خودنظارتی، رعایت قواعد، پاسخ گویی نسبت به پیامدهای رفتار و مشارکت اجتماعی را فراهم می سازد. یافته های منابع بررسی شده همچنین نشان می دهند که هیچ یک از این متغیرها نباید به صورت منفرد و جدا از بافت مدرسه تحلیل شوند؛ زیرا اثر واقعی آنها زمانی آشکار می شود که در محیطی امن، مشارکتی، حمایتگر و مبتنی بر رابطه مثبت معلم و دانش آموز نهادینه شوند. بر این اساس، پیشگیری موثر از آسیب های رفتاری و اجتماعی نیازمند عبور از رویکردهای واکنشی و تنبیهی و حرکت به سوی الگوی پیشگیرانه، مهارت محور و مدرسه محور است؛ الگویی که در آن آموزش شایستگی اجتماعی، تمرین حل تعارض، واگذاری مسئولیت واقعی، مشارکت دانش آموزان، تقویت تعلق به مدرسه و همکاری خانواده و مدرسه در یک نظام منسجم قرار گیرند. نتیجه کلی مقاله آن است که سرمایه گذاری بر شایستگی های اجتماعی و مسئولیت پذیری، صرفا اقدامی برای کاهش تخلف یا کنترل رفتار نیست، بلکه نوعی مداخله تربیتی برای افزایش ظرفیت دانش آموزان در خودتنظیمی، تعامل سالم، تصمیم گیری اخلاقی و مشارکت سازنده اجتماعی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

زبیده قائدی

۱- مدیر متوسطه اول دبیرستان هاجر ؛ اداره آموزش و پرورش شهرستان دشتستان، شهر برازجان