نقش امنیت روانی، اعتماد متقابل و فرهنگ گفت وگو در ارتقای کیفیت یادگیری و روابط آموزشی در مدرسه

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 12

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_1925

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

مدرسه صرفا نهادی برای انتقال مجموعه ای از اطلاعات و مهارت های درسی نیست، بلکه محیطی اجتماعی، عاطفی و ارتباطی است که کیفیت روابط موجود در آن می تواند مسیر یادگیری، مشارکت و رشد شخصیت دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهد. در این میان، امنیت روانی، اعتماد متقابل و فرهنگ گفت وگو سه مولفه به هم پیوسته هستند که می توانند کیفیت تجربه آموزشی دانش آموزان و معلمان را شکل دهند. امنیت روانی به شرایطی اشاره دارد که در آن فرد بتواند بدون ترس از تحقیر، طرد، سرزنش یا پیامدهای نامتناسب، پرسش مطرح کند، اشتباه کند، نظر خود را بیان نماید و در فعالیت های یادگیری مشارکت داشته باشد. اعتماد متقابل نیز زمینه ای برای شکل گیری روابط آموزشی پایدار فراهم می کند و باعث می شود دانش آموز معلم را فردی قابل اتکا، عادل و حمایتگر تلقی کند و معلم نیز دانش آموز را به عنوان کنشگری برخوردار از توانایی رشد و یادگیری ببیند. فرهنگ گفت وگو، حلقه ارتباطی میان این دو مولفه است؛ زیرا امنیت روانی و اعتماد زمانی در رفتار آموزشی نمود پیدا می کنند که فرصت واقعی برای شنیدن، پرسشگری، تبادل نظر، بازخورد و حل تعارض فراهم باشد. بررسی پژوهش های داخلی نشان می دهد که جو روانی مثبت کلاس با افزایش مشارکت، انگیزش، احساس تعلق و کیفیت یادگیری همراه است و در مقابل، فضای تنش آلود و کنترل گر می تواند مشارکت و انگیزش دانش آموزان را کاهش دهد. همچنین رابطه مثبت و اعتمادآمیز معلم و دانش آموز، از طریق تقویت انگیزه، کاهش اضطراب و افزایش مشارکت، می تواند به یادگیری عمیق تر و پایدارتر منجر شود. از منظر تحلیلی، این سه مولفه را نمی توان متغیرهایی مستقل و منفک از یکدیگر تلقی کرد؛ بلکه باید آن ها را بخشی از یک نظام ارتباطی واحد دانست که در آن رفتار معلم، مدیریت کلاس، عدالت آموزشی، کیفیت بازخورد، مشارکت دانش آموز و فرهنگ سازمانی مدرسه بر یکدیگر اثر می گذارند. بر این اساس، ارتقای کیفیت یادگیری مستلزم توجه هم زمان به بعد شناختی و بعد رابطه ای آموزش است. مقاله حاضر با رویکردی مروری تحلیلی، پیوند میان امنیت روانی، اعتماد متقابل و فرهنگ گفت وگو را با کیفیت یادگیری و روابط آموزشی بررسی کرده و پیامدهای آن را برای مدیریت کلاس، نقش معلم، تعاملات دانش آموزان و سیاست گذاری مدرسه تحلیل می کند.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

میرعابدین ایرانی

معاون آموزشی دبیرستان متوسطه دوم