بررسی فناوری های نوین به عنوان محرک اصلی تحول نظام آموزشی در عصر دیجیتال

تحولات شتابان فناوری در دهه های اخیر، چهره نظام های آموزشی را در سراسر جهان دگرگون ساخته و آموزش را وارد مرحله ای جدید از تکامل کرده است. بررسی مبانی نظری و مطالعات انجام شده نشان می دهد که فناوری های نوظهور دیگر تنها ابزارهایی برای تسهیل فرآیند تدریس نیستند، بلکه به عنوان یکی از مهم ترین عوامل تحول بنیادین نظام آموزشی، تمامی ارکان تعلیم و تربیت از جمله اهداف آموزشی، برنامه های درسی، روش های تدریس، شیوه های یادگیری، ارزشیابی، مدیریت آموزشی و نقش معلمان و دانش آموزان را تحت تاثیر قرار داده اند. از این رو، نظام های آموزشی برای پاسخگویی به نیازهای جامعه دانش بنیان و آماده سازی نسل آینده، ناگزیر از پذیرش این تحولات و حرکت به سوی آموزش هوشمند، منعطف و مبتنی بر فناوری هستند.بررسی یافته های پژوهش نشان داد که فناوری های نوظهور ظرفیت بالایی برای ارتقای کیفیت آموزش دارند. هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، اینترنت اشیا، کلان داده، رایانش ابری، واقعیت مجازی، واقعیت افزوده و سایر فناوری های دیجیتال، امکان طراحی محیط های یادگیری هوشمند، شخصی سازی آموزش، افزایش تعامل میان معلم و دانش آموز، بهبود دسترسی به منابع علمی و توسعه یادگیری مادام العمر را فراهم کرده اند. این فناوری ها با ایجاد محیط های یادگیری فعال، مشارکتی و تجربه محور، زمینه افزایش انگیزه، خلاقیت، تفکر انتقادی، حل مسئله و مسئولیت پذیری یادگیرندگان را فراهم ساخته و یادگیری را از یک فعالیت منفعل به فرآیندی پویا و هدفمند تبدیل کرده اند.کلمات کلیدی: فناوری های نوظهور، تحول نظام آموزشی، هوش مصنوعی، آموزش هوشمند، تحول دیجیتال، یادگیری الکترونیکی، کیفیت آموزش، مدارس هوشمند.