بررسی اهمیت بهره گیری نظام های آموزشی از روش های نوین تدریس و ایجاد محیط های یادگیری فعال

چکیدهتحولات گسترده علمی، فناوری، اقتصادی و اجتماعی در دهه های اخیر نشان داده است که موفقیت نظام های آموزشی دیگر تنها با انتقال دانش و اطلاعات سنجیده نمی شود، بلکه میزان توانایی آن ها در پرورش دانش آموزانی خلاق، توانمند، آینده نگر، مسئولیت پذیر و دارای مهارت های زندگی، معیار اصلی اثربخشی آموزش محسوب می شود. در چنین شرایطی، توسعه شایستگی های آینده به یکی از مهم ترین اهداف تعلیم و تربیت تبدیل شده است؛ زیرا دانش آموزان امروز، شهروندان، متخصصان و تصمیم گیرندگان فردای جامعه خواهند بود و کیفیت عملکرد آنان تا حد زیادی به مهارت هایی وابسته است که در دوران تحصیل کسب می کنند. بر این اساس، تحلیل رابطه میان شایستگی های آینده، خلاقیت، تصمیم گیری و حل مسئله، می تواند تصویری جامع از عوامل موثر بر توانمندسازی دانش آموزان ارائه دهد و مسیر برنامه ریزی آموزشی را به سوی تربیت نسلی توانمند، انعطاف پذیر و آماده برای مواجهه با چالش های قرن بیست ویکم هدایت کند.بررسی مبانی نظری و یافته های پژوهشی نشان می دهد که شایستگی های آینده، مجموعه ای از توانایی های شناختی، هیجانی، اجتماعی و عملی هستند که در تعامل با یکدیگر موجب ارتقای عملکرد فرد در موقعیت های مختلف زندگی می شوند. در میان این شایستگی ها، خلاقیت، تصمیم گیری و حل مسئله از جایگاه ویژه ای برخوردارند؛ زیرا این سه مولفه نه تنها به صورت مستقل بر موفقیت تحصیلی و فردی دانش آموزان اثر می گذارند، بلکه در ارتباطی متقابل و تقویت کننده، زمینه رشد سایر مهارت های موردنیاز آینده را نیز فراهم می کنند. هرچه دانش آموزان از توانایی بیشتری در تولید ایده های نو، تحلیل موقعیت ها، انتخاب راهکارهای مناسب و مدیریت چالش ها برخوردار باشند، میزان آمادگی آنان برای یادگیری مادام العمر، سازگاری با تغییرات و ایفای نقش موثر در جامعه نیز افزایش خواهد یافت.کلمات کلیدی : شایستگی آینده ، خلاقیت ، تصمیم گیری ، حل مسئله ، توانمندسازی