بررسی یادگیری تعاملی یکی از مهم ترین عوامل ارتقای کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی

دستیابی به آموزش اثربخش در دوره ابتدایی، مستلزم ایجاد محیط های یادگیری پویا، تعاملی و دانش آموزمحور است؛ محیط هایی که در آن ها دانش آموزان تنها دریافت کننده اطلاعات نباشند، بلکه به عنوان اعضای فعال و اثرگذار در فرایند یادگیری حضور داشته باشند. کلاس درس پویا، یادگیری تعاملی و مسئولیت پذیری آموزشی سه مولفه به هم پیوسته و مکمل هستند که در تعامل با یکدیگر می توانند زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان را فراهم آورند. هرچه فضای کلاس از حالت سنتی، معلم محور و یک سویه فاصله گرفته و به سمت مشارکت، تعامل، تجربه، کاوش و فعالیت های گروهی حرکت کند، میزان انگیزه، علاقه، مشارکت، اعتمادبه نفس، مسئولیت پذیری و کیفیت یادگیری دانش آموزان نیز افزایش خواهد یافت.بررسی مبانی نظری و یافته های پژوهشی نشان می دهد که کلاس درس پویا تنها به معنای استفاده از روش های جدید تدریس یا بهره گیری از فناوری های آموزشی نیست، بلکه پیش از هر چیز بیانگر ایجاد فضایی است که در آن دانش آموز احساس امنیت روانی، ارزشمندی، آزادی در بیان دیدگاه ها و فرصت مشارکت داشته باشد. در چنین محیطی، اشتباه کردن بخشی طبیعی از یادگیری تلقی می شود و دانش آموزان بدون نگرانی از قضاوت یا سرزنش، ایده های خود را مطرح می کنند، پرسش می پرسند، درباره مسائل بحث می کنند و در فعالیت های آموزشی نقش فعالی بر عهده می گیرند. این شرایط موجب می شود یادگیری از یک فعالیت اجباری و حافظه محور به تجربه ای لذت بخش، معنادار و ماندگار تبدیل شود.یافته های این پژوهش همچنین نشان می دهد که یادگیری تعاملی یکی از مهم ترین عوامل ارتقای کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی است. تعامل سازنده میان معلم و دانش آموز، تعامل میان دانش آموزان و همچنین تعامل با محیط یادگیری، فرصت هایی ارزشمند برای تبادل اندیشه، اصلاح خطاهای مفهومی، توسعه مهارت های ارتباطی و افزایش عمق یادگیری فراهم می آورد. زمانی که دانش آموزان در قالب فعالیت های گروهی، گفت وگوهای آموزشی، پروژه های مشترک، بازی های آموزشی و حل مسئله مشارکت می کنند، علاوه بر درک بهتر مفاهیم درسی، مهارت هایی همچون تفکر انتقادی، تصمیم گیری، همکاری، مدیریت تعارض، احترام به دیدگاه دیگران و مسئولیت پذیری اجتماعی نیز در آنان تقویت می شود.