تاثیر ارزشیابی تکوینی معلم بر کاهش اضطراب ریاضی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان

چکیدهپژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ارزشیابی تکوینی معلم بر کاهش اضطراب ریاضی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شد. اضطراب ریاضی به عنوان یکی از موانع عاطفی و شناختی شایع، با ایجاد بار شناختی مضاعف، توان حل مسئله و درک مفهومی فراگیران را تضعیف می کند. در این میان، رویکرد سنجش سنتی و نمره محور غالبا موجب تشدید استرس ناشی از آزمون می شود؛ در حالی که ارزشیابی تکوینی با تمرکز بر «سنجش برای یادگیری»، فرایند آموزش را به بستری تعاملی و حمایتی تبدیل می سازد. در این فرایند، معلم از طریق ارائه بازخوردهای سازنده، تشخیصی و به موقع، خطاهای شناختی دانش آموزان را نه به عنوان شکست، بلکه به مثابه فرصتی برای بازاندیشی و بهبود مستمر نمایان می کند. این تغییر رویکرد با کاهش حساسیت نسبت به ارزشیابی پایانی و تقویت خودکارآمدی، فضایی ایمن از نظر هیجانی فراهم آورده و زمینه ساز مهار اضطراب ریاضی می گردد. از سوی دیگر، پایش پیوسته آموخته ها موجب تعمیق یادگیری معنادار، افزایش خودتنظیمی و بهبود مهارت های حل مسئله شده و در نهایت، ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان را به همراه دارد. نتایج و تحلیل های این مطالعه نشان می دهد که تلفیق شیوه های نوین ارزشیابی تکوینی، نظیر خودارزیابی، همسال سنجی و بازخوردهای فرایندمحور، علاوه بر تقویت تاب آوری ریاضی، عاملی کلیدی در تسهیل دستیابی به اهداف برنامه درسی و بازده تحصیلی مطلوب به شمار می رود. بنابراین، تجهیز معلمان به راهبردهای سنجش کلاسی سازنده جهت بهبود سلامت روان شناختی و پیشرفت درسی دانش آموزان ضروری است.کلیدواژه ها: ارزشیابی تکوینی، بازخورد سازنده، اضطراب ریاضی، عملکرد تحصیلی، خودکارآمدی ریاضی.