نقش فناوری های واقعیت مجازی و افزوده در آموزش

فناوری های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده به عنوان یکی از رویکردهای نوین فناوری آموزشی، ظرفیت قابل توجهی برای تحول در فرایند یاددهی یادگیری دارند. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش فناوری های واقعیت مجازی و افزوده در آموزش و تبیین تاثیر آن ها بر کیفیت و اثربخشی یادگیری است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعه اسناد، منابع علمی و پژوهش های انجام شده در این زمینه انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که استفاده هدفمند از واقعیت مجازی و افزوده می تواند با ایجاد محیط های تعاملی و شبیه سازی شده، افزایش مشارکت و انگیزه دانش آموزان، تسهیل درک مفاهیم پیچیده و انتزاعی، فراهم کردن فرصت یادگیری تجربی و تقویت مهارت های حل مسئله، به بهبود فرایند آموزشی کمک کند. همچنین این فناوری ها امکان شخصی سازی تجربه یادگیری و ارائه محتوای چندرسانه ای متناسب با نیازهای یادگیرندگان را فراهم می سازند. با وجود این، چالش هایی مانند هزینه های اولیه، نیاز به زیرساخت های فنی مناسب، آموزش معلمان، دسترسی نابرابر به تجهیزات و ضرورت طراحی محتوای آموزشی استاندارد، از موانع توسعه این فناوری ها در مدارس محسوب می شوند. بر اساس یافته های پژوهش، بهره گیری برنامه ریزی شده و متناسب با اهداف آموزشی از فناوری های واقعیت مجازی و افزوده می تواند زمینه ساز شکل گیری محیط های یادگیری فعال، جذاب و اثربخش و گامی مهم در جهت هوشمندسازی آموزش باشد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: واقعیت مجازی ، واقعیت افزوده ، فناوری آموزشی ، یاددهی یادگیری ، آموزش هوشمند