چگونه توانستم مشکل دانش آموز ناآرام و مخل کلاس و تعدادی از دانش آموزان خانواده طلاق را حل کنم؟

این اقدام پژوهی با هدف بررسی و کاهش رفتارهای ناآرام و مخل فرایند یاددهی یادگیری یک دانش آموز و هم زمان حمایت تربیتی و آموزشی از چهار دانش آموز دارای سابقه خانواده طلاق در پایه دهم رشته کامپیوتر هنرستان سادات شهرستان تویسرکان انجام شد. مسئله زمانی اهمیت بیشتری پیدا کرد که رفتارهای دانش آموز ناآرام، از جمله صحبت های خارج از موضوع، برهم زدن تمرکز همکلاسی ها، واکنش های هیجانی و دشواری در پذیرش تذکر، بر فضای عمومی کلاس اثر می گذاشت و در کنار آن، برخی از دانش آموزان دارای شرایط خانوادگی متفاوت، نیاز بیشتری به توجه، امنیت عاطفی، ارتباط حمایتی و درک شرایط فردی خود نشان می دادند. هدف اقدام پژوهی صرفا کنترل رفتار نامطلوب نبود، بلکه تلاش شد علت های احتمالی رفتار، نیازهای عاطفی و آموزشی دانش آموزان و نقش محیط کلاس در شکل گیری یا تداوم رفتارها شناسایی شود. برای گردآوری شواهد از مشاهده مستقیم و مشارکتی، گفت وگو با دانش آموزان، مشورت با عوامل مدرسه، بررسی وضعیت مشارکت کلاسی، ثبت موارد رفتاری و مقایسه وضعیت پیش و پس از مداخله استفاده شد. تحلیل شواهد اولیه نشان داد که برخورد صرفا تذکری و دستوری، اگرچه ممکن است رفتار را برای مدت کوتاهی متوقف کند، اما به تنهایی پاسخ مناسبی برای مسئله نیست. ازاین رو مجموعه ای از راهکارهای غیرتنبیهی شامل برقراری رابطه حمایتی، گفت وگوی فردی، تعیین انتظارات رفتاری روشن، مشارکت دادن دانش آموزان در تنظیم قواعد کلاس، تقویت رفتار مطلوب، ایجاد فرصت برای مسئولیت پذیری، تنوع در فعالیت های آموزشی، توجه به نیازهای عاطفی دانش آموزان دارای شرایط خانوادگی خاص و استفاده از ظرفیت مشاور و مدیر مدرسه به کار گرفته شد. اجرای تدریجی این اقدامات موجب شد فضای ارتباطی کلاس از رویکرد واکنشی به رویکرد پیشگیرانه و حمایتی نزدیک شود. در دانش آموز موردنظر، رفتارهای مزاحم کلاس کاهش یافت و امکان مشارکت سازنده تر او در فعالیت های آموزشی فراهم شد. در مورد دانش آموزان دارای خانواده طلاق نیز تاکید بر حفظ کرامت، پرهیز از برچسب زنی و فراهم کردن فرصت گفت وگو و مشارکت، به ایجاد احساس امنیت و تعلق بیشتر کمک کرد.کلمات کلیدی : اقدام پژوهی، مدیریت کلاس، رفتار دانش آموز، فرزندان طلاق، حمایت عاطفی