تحلیل نقش تعامل معلم–دانش آموز، امنیت روانی، مهارت های اجتماعی و سازگاری تحصیلی در دوره ابتدایی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 2
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFTRA02_1810
تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405
چکیده مقاله:
دوره ابتدایی یکی از حساس ترین مراحل تحول شناختی، عاطفی، اجتماعی و آموزشی کودکان است و کیفیت تجربه های دانش آموز در این دوره می تواند مسیر مشارکت آموزشی، نگرش به مدرسه، روابط اجتماعی و سازگاری او با الزامات تحصیلی را در سال های بعد تحت تاثیر قرار دهد. در این میان، تعامل معلم–دانش آموز، امنیت روانی، مهارت های اجتماعی و سازگاری تحصیلی را نمی توان متغیرهایی مستقل و منفک از یکدیگر تلقی کرد؛ بلکه این مولفه ها در قالب یک نظام تعاملی، بر شکل گیری تجربه مدرسه و کیفیت یادگیری اثر می گذارند. تعامل سازنده میان معلم و دانش آموز از طریق ایجاد اعتماد، حمایت عاطفی، بازخورد مناسب و فرصت مشارکت، زمینه شکل گیری احساس ارزشمندی و امنیت را فراهم می کند. امنیت روانی نیز شرایطی ایجاد می کند که دانش آموز بتواند بدون ترس از تمسخر، تحقیر یا شکست، سوال بپرسد، اشتباه کند، دیدگاه خود را بیان کند و در فعالیت های آموزشی مشارکت داشته باشد. چنین محیطی به نوبه خود فرصت تمرین مهارت های اجتماعی نظیر همکاری، همدلی، گفت وگوی موثر، حل تعارض و خودکنترلی را افزایش می دهد. برخورداری از این مهارت ها نیز ظرفیت دانش آموز را برای مواجهه سازنده با قواعد مدرسه، تکالیف، ارزشیابی، روابط همسالان و انتظارات آموزشی افزایش داده و از این طریق به سازگاری تحصیلی کمک می کند. مرور پژوهش های داخلی نشان می دهد که رابطه این متغیرها ماهیتی چندسطحی دارد و نقش معلم تنها به انتقال محتوای درسی محدود نیست، بلکه کیفیت ارتباط معلم با دانش آموز می تواند به عنوان یکی از سازوکارهای مهم پیونددهنده عوامل عاطفی، اجتماعی و تحصیلی عمل کند. همچنین شواهد موجود نشان می دهد که برنامه های آموزش مهارت های اجتماعی، آموزش مهارت های ارتباطی، تقویت خودکارآمدی و مشارکت والدین می توانند بخشی از فرایند سازگاری تحصیلی دانش آموزان ابتدایی را بهبود بخشند. بر این اساس، توجه به هر یک از متغیرهای مذکور بدون در نظر گرفتن ارتباط نظام مند آن ها، تصویری ناقص از فرایند یادگیری و رشد دانش آموز ارائه خواهد کرد. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی، رابطه متقابل این چهار مولفه را بررسی کرده و بر ضرورت حرکت از رویکردهای صرفا آموزشی به سوی الگوی تربیتی یکپارچه ای تاکید می کند که در آن کیفیت رابطه انسانی، امنیت روانی، رشد اجتماعی و سازگاری تحصیلی به صورت هم زمان مورد توجه قرار گیرد.کلمات کلیدی : تعامل، امنیت روانی، مهارت های اجتماعی، سازگاری تحصیلی، دانش آموزان ابتدایی
نویسندگان
ملیکا امیدوار
* نویسنده اول
مائده قوی دل
نویسنده دوم
ریحانه امیدوار
نویسنده سوم
حانیه ترقی اوغاز
نویسنده چهارم