چالش های اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی در مدارس

گسترش روزافزون فناوری های هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، فرصت های قابل توجهی برای شخصی سازی یادگیری، بهبود فرایند تدریس، تسهیل ارزیابی و افزایش دسترسی به منابع آموزشی فراهم کرده است؛ با این حال، استفاده از این فناوری در مدارس با مجموعه ای از چالش های اخلاقی همراه است که توجه جدی سیاست گذاران، مدیران، معلمان و سایر ذی نفعان آموزشی را ضروری می سازد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین چالش های اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی در مدارس انجام شده است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع علمی مرتبط، مهم ترین ابعاد اخلاقی کاربرد هوش مصنوعی در محیط های آموزشی را بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد که حفظ حریم خصوصی و امنیت داده های دانش آموزان، سوگیری و تبعیض الگوریتمی، شفافیت و قابلیت توضیح تصمیم های هوش مصنوعی، عدالت و برابری در دسترسی به فناوری، مالکیت فکری و حقوق مولفان، تقلب و وابستگی بیش از حد دانش آموزان به هوش مصنوعی، کاهش تعامل انسانی و مسئولیت پذیری در قبال تصمیم های مبتنی بر هوش مصنوعی از مهم ترین چالش های اخلاقی این حوزه هستند. همچنین، نبود چارچوب های روشن برای تعیین حدود استفاده از هوش مصنوعی و ضعف سواد دیجیتال و اخلاقی برخی از کاربران می تواند پیامدهای این چالش ها را تشدید کند. بر این اساس، استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی در مدارس مستلزم تدوین سیاست های اخلاقی شفاف، آموزش سواد هوش مصنوعی به معلمان و دانش آموزان، حفاظت از داده های شخصی، نظارت انسانی بر تصمیم های الگوریتمی و تضمین دسترسی عادلانه به فناوری است. در مجموع، بهره گیری اثربخش از هوش مصنوعی زمانی امکان پذیر خواهد بود که توسعه فناوری هم زمان با اصول اخلاقی، عدالت آموزشی و حفظ شان و حقوق دانش آموزان دنبال شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی ، مدارس ، اخلاق آموزشی ، حریم خصوصی ، عدالت آموزشی ، سوگیری الگوریتمی ، سواد هوش مصنوعی.