بررسی اهمیت ایجاد و حفظ انگیزه تحصیلی به عنوان یکی از مهم ترین اهداف نظام تعلیم و تربیت

موفقیت تحصیلی پدیده ای چندبعدی و حاصل تعامل پیچیده عوامل شناختی، انگیزشی، هیجانی، رفتاری و محیطی است. یافته های نظری و پژوهشی این حوزه بیانگر آن است که عملکرد آموزشی دانش آموزان را نمی توان صرفا بر اساس توانایی های شناختی، بهره هوشی یا میزان اطلاعات آنان تبیین کرد، بلکه عوامل روان شناختی موثری همچون انگیزش تحصیلی و خودتنظیمی یادگیری نقش تعیین کننده ای در کیفیت یادگیری، میزان پیشرفت تحصیلی و دستیابی به اهداف آموزشی ایفا می کنند. دانش آموزانی که از انگیزش تحصیلی بالاتری برخوردارند و در کنار آن توانایی برنامه ریزی، مدیریت، نظارت و ارزیابی فرآیند یادگیری خود را دارند، نه تنها عملکرد آموزشی مطلوب تری از خود نشان می دهند، بلکه در مواجهه با چالش های آموزشی نیز انعطاف پذیرتر، مسئولیت پذیرتر و موفق تر عمل می کنند.مطالعه مبانی نظری این پژوهش نشان داد که انگیزش تحصیلی، نیروی محرک آغاز، استمرار و هدایت فعالیت های یادگیری است و کیفیت این انگیزش می تواند میزان تلاش، پشتکار، علاقه مندی و مشارکت دانش آموزان را در فرآیند آموزش تحت تاثیر قرار دهد. زمانی که دانش آموزان اهداف آموزشی را ارزشمند بدانند، نسبت به توانایی های خود احساس شایستگی داشته باشند و یادگیری را مسیری برای رشد فردی تلقی کنند، با اشتیاق بیشتری در فعالیت های آموزشی مشارکت کرده و در برابر دشواری های تحصیلی مقاومت بیشتری از خود نشان می دهند. در مقابل، کاهش انگیزش تحصیلی معمولا با بی تفاوتی نسبت به یادگیری، افت مشارکت کلاسی، کاهش تلاش، اضطراب آموزشی و در نهایت افت عملکرد تحصیلی همراه است. بنابراین، ایجاد و حفظ انگیزش تحصیلی باید به عنوان یکی از مهم ترین اهداف نظام تعلیم و تربیت مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی : انگیزش تحصیلی ، خودتنظیمی ، یادگیری ، عملکرد آموزشی ، دانش آموزان