تحلیل تاثیر بازخورد آموزشی، ارزشیابی تکوینی و ارزشیابی مستمر بر بهبود یادگیری دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1

فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_1760

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

یادگیری دانش آموزان فرایندی چندبعدی است که کیفیت آن تنها به میزان انتقال محتوا یا نتایج آزمون های پایانی وابسته نیست، بلکه به چگونگی پایش فرایند یادگیری، شناسایی خطاها، اصلاح مسیر آموزش و فراهم کردن فرصت مشارکت فعال یادگیرنده بستگی دارد. در این میان، بازخورد آموزشی، ارزشیابی تکوینی و ارزشیابی مستمر سه مولفه به هم پیوسته در نظام یاددهی یادگیری محسوب می شوند که می توانند فاصله میان وضعیت موجود دانش آموز و اهداف مطلوب یادگیری را کاهش دهند. هدف مقاله حاضر تحلیل پیوند مفهومی و کارکردی این سه مولفه و تبیین سازوکارهایی است که از طریق آن ها می توانند به بهبود یادگیری دانش آموزان منجر شوند. بررسی پژوهش های فارسی انجام شده در زمینه ارزشیابی تکوینی نشان می دهد که این رویکرد هنگامی بیشترین اثربخشی را دارد که ارزشیابی از یک فعالیت صرفا سنجشی به بخشی جدایی ناپذیر از فرایند تدریس تبدیل شود و اطلاعات حاصل از آن مستقیما برای اصلاح تدریس، رفع خطاهای یادگیری و طراحی فرصت های یادگیری مجدد به کار رود. یافته های مطالعات داخلی همچنین بر اهمیت بازخورد دقیق، به موقع، توصیفی و قابل اقدام تاکید دارند؛ زیرا بازخورد صرفا زمانی ارزش آموزشی پیدا می کند که دانش آموز بتواند آن را درک کرده و بر اساس آن عملکرد خود را اصلاح کند. از سوی دیگر، ارزشیابی مستمر با ایجاد امکان گردآوری شواهد متعدد از عملکرد دانش آموز، زمینه تشخیص زودهنگام مشکلات یادگیری و مداخله پیشگیرانه را فراهم می سازد. شواهد داخلی نشان می دهد که این شیوه علاوه بر پیشرفت تحصیلی، با افزایش مشارکت، انگیزش، خودآگاهی و خودتنظیمی یادگیرندگان ارتباط دارد؛ بااین حال، اثربخشی آن به کیفیت طراحی ابزارها، مهارت حرفه ای معلم، نحوه استفاده از نتایج و پرهیز از تبدیل ارزشیابی مستمر به آزمون های مکرر وابسته است. تحلیل نهایی مقاله نشان می دهد که رابطه میان این سه متغیر را نمی توان به صورت رابطه ای خطی و ساده در نظر گرفت؛ بلکه بازخورد، حلقه ارتباطی میان داده های ارزشیابی و اصلاح یادگیری است، ارزشیابی تکوینی چارچوب تصمیم گیری آموزشی را شکل می دهد و ارزشیابی مستمر استمرار این چرخه را تضمین می کند. بر این اساس، بهبود واقعی یادگیری زمانی حاصل می شود که مدرسه از فرهنگ نمره محوری به فرهنگ یادگیری، اصلاح، گفت وگو و رشد حرکت کند و دانش آموز نیز از دریافت کننده منفعل نمره به مشارکت کننده فعال در فرایند ارزیابی و تنظیم یادگیری تبدیل شود.کلمات کلیدی : بازخورد آموزشی، ارزشیابی تکوینی، ارزشیابی مستمر، یادگیری دانش آموزان، پیشرفت تحصیلی

نویسندگان

نسرین اقاسی یزدی

۱- دبیر متوسطه ۲ ؛ اداره آموزش و پرورش خراسان رضوی مشهد