کاربرد هوش مصنوعی در شخصی سازی مسیر یادگیری دانش آموزان: الگوریتم پیشنهادی در مدارس ابتدایی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 7

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_1759

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

تحولات شتابان فناوری های هوشمند، زمینه بازاندیشی در شیوه های سنتی آموزش و یادگیری را فراهم کرده است. یکی از مهم ترین ظرفیت های هوش مصنوعی در حوزه تعلیم وتربیت، امکان تحلیل داده های آموزشی و تبدیل آن ها به تصمیم های آموزشی متناسب با ویژگی های فردی یادگیرندگان است. در الگوی سنتی آموزش، بخش عمده ای از محتوای درسی، سرعت تدریس، نوع تمرین و شیوه ارزشیابی برای گروهی نسبتا ناهمگون از دانش آموزان به صورت یکسان ارائه می شود؛ در حالی که دانش آموزان از نظر دانش پیشین، توانایی شناختی، سرعت یادگیری، علایق، انگیزش و میزان تسلط بر مفاهیم تفاوت های معناداری دارند. یادگیری شخصی سازی شده در پاسخ به این مسئله، بر طراحی تجربه آموزشی متناسب با نیازهای هر دانش آموز تاکید می کند. هوش مصنوعی می تواند این رویکرد را از سطح یک ایده آموزشی به یک فرایند پویا و داده محور ارتقا دهد؛ زیرا سامانه های هوشمند قادرند داده های مربوط به عملکرد، پاسخ ها، خطاها، زمان صرف شده برای فعالیت ها و الگوهای پیشرفت دانش آموز را تحلیل کرده و بر اساس آن، محتوای بعدی، سطح دشواری، تمرین، بازخورد و مسیر یادگیری را تعدیل کنند. پژوهش های داخلی نیز بر ظرفیت هوش مصنوعی در شناسایی نقاط قوت و ضعف یادگیرندگان، ارائه بازخورد سریع، افزایش انگیزش و فراهم کردن آموزش متناسب با نیازهای فردی تاکید کرده اند. با این حال، اثربخشی این فناوری وابسته به کیفیت داده ها، طراحی آموزشی، آمادگی معلمان، زیرساخت های فنی، عدالت دسترسی و رعایت حریم خصوصی است. بر همین اساس، مقاله حاضر با رویکرد مروری تحلیلی، ابعاد مفهومی و کاربردی شخصی سازی مسیر یادگیری در مدارس ابتدایی را بررسی کرده و الگویی پیشنهادی برای یک الگوریتم آموزشی تطبیقی ارائه می دهد. در این الگوریتم، ابتدا نمایه یادگیری دانش آموز تشکیل می شود، سپس داده های عملکردی به صورت مستمر تحلیل و سطح نیاز آموزشی برآورد می شود و در نهایت محتوای مناسب، تمرین، بازخورد و مسیر بعدی یادگیری پیشنهاد می گردد. نتیجه تحلیل نشان می دهد که هوش مصنوعی زمانی می تواند به ابزار موثر شخصی سازی تبدیل شود که در نقش مکمل معلم و در چارچوبی انسان محور، اخلاقی و تربیتی به کار گرفته شود. بنابراین، آینده شخصی سازی یادگیری در مدارس ابتدایی نه در جایگزینی معلم با الگوریتم، بلکه در ایجاد همکاری هوشمند میان معلم، دانش آموز، داده و فناوری قابل تصور است.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

اعظم موسوی

معلم مقطع ابتدایی ؛ اداره آموزش و پرورش