تاثیر مدیریت تغییر بر پذیرش فناوری های نوین آموزشی

گسترش فناوری های نوین آموزشی موجب ایجاد تغییرات گسترده در شیوه های تدریس، یادگیری و مدیریت مدارس شده است. استفاده از سامانه های یادگیری الکترونیکی، تخته های هوشمند، نرم افزارهای آموزشی، کلاس های مجازی، ابزارهای هوش مصنوعی و منابع دیجیتال می تواند کیفیت فرایند آموزش را افزایش دهد؛ با این حال، پذیرش این فناوری ها همواره به آسانی صورت نمی گیرد. مقاومت در برابر تغییر، کمبود مهارت های دیجیتال، نگرانی از پیچیدگی فناوری، کمبود زیرساخت و نبود حمایت مدیریتی از مهم ترین موانع پذیرش فناوری های نوین آموزشی هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مدیریت تغییر بر پذیرش فناوری های نوین آموزشی انجام شده است. مدیریت تغییر به مجموعه اقداماتی گفته می شود که مدیران برای آماده سازی کارکنان، کاهش مقاومت، آموزش مهارت های لازم و ایجاد شرایط مناسب برای پذیرش تغییر انجام می دهند. نتایج بررسی مبانی نظری نشان می دهد که مدیریت صحیح تغییر می تواند نگرش معلمان نسبت به فناوری را بهبود بخشیده و میزان استفاده آنان از ابزارهای نوین آموزشی را افزایش دهد. مدیرانی که اهداف و مزایای استفاده از فناوری را به شکل مناسب برای معلمان توضیح می دهند و فرصت آموزش و تجربه عملی را فراهم می کنند، می توانند مقاومت کارکنان را کاهش دهند. همچنین مشارکت دادن معلمان در فرایند تصمیم گیری درباره انتخاب و استفاده از فناوری می تواند احساس مالکیت و مسئولیت پذیری آنان را افزایش دهد. حمایت فنی و روانی مدیران نیز در موفقیت فرایند تغییر اهمیت زیادی دارد. بر این اساس، پذیرش فناوری تنها به فراهم کردن تجهیزات وابسته نیست، بلکه به آمادگی انسانی و مدیریتی سازمان نیز بستگی دارد. در مجموع، مدیریت تغییر اثربخش می تواند زمینه ایجاد فرهنگ پذیرش فناوری، افزایش مهارت های دیجیتال معلمان و استفاده موثرتر از فناوری های نوین آموزشی را فراهم کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت تغییر ، فناوری های نوین آموزشی ، پذیرش فناوری ، معلمان ، مدیریت آموزشی ، تحول آموزشی ، آموزش دیجیتال ، نوآوری آموزشی.