بررسی سبک های یادگیری، روش های فعال تدریس و تعامل معلم و دانش آموز از مهم ترین عوامل موثر بر کیفیت و اثربخشی آموزش

اثربخشی آموزش همواره یکی از مهم ترین دغدغه های نظام های آموزشی، برنامه ریزان درسی، معلمان و پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت بوده است. با گسترش دانش روان شناسی تربیتی، علوم شناختی و فناوری های آموزشی، نگاه به فرایند یاددهی یادگیری نیز دچار تحول اساسی شده است. امروزه آموزش اثربخش دیگر به انتقال صرف اطلاعات یا موفقیت دانش آموزان در آزمون های حافظه محور محدود نمی شود، بلکه هدف اصلی آن فراهم ساختن زمینه رشد شناختی، عاطفی، اجتماعی، اخلاقی و مهارتی فراگیران و آماده سازی آنان برای زندگی، تحصیل و فعالیت حرفه ای در جامعه ای پویا و دانش بنیان است. تحقق چنین هدفی مستلزم آن است که آموزش بر مبنای شناخت دقیق ویژگی های فردی دانش آموزان، بهره گیری از روش های تدریس نوین و ایجاد تعاملی سازنده میان معلم و فراگیران طراحی و اجرا شود.بررسی مبانی نظری و یافته های پژوهشی نشان می دهد که انواع هوش ها، سبک های یادگیری، روش های فعال تدریس و تعامل معلم و دانش آموز از مهم ترین عوامل موثر بر کیفیت و اثربخشی آموزش به شمار می آیند. هر یک از این متغیرها به تنهایی می توانند بر میزان یادگیری، انگیزه تحصیلی، مشارکت آموزشی، اعتمادبه نفس، خلاقیت، خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار باشند، اما زمانی که به صورت هماهنگ و مکمل در محیط آموزشی مورد استفاده قرار گیرند، آثار آن ها چندین برابر خواهد شد. به بیان دیگر، اثربخشی واقعی آموزش زمانی محقق می شود که این عوامل نه به صورت جداگانه، بلکه در قالب یک نظام آموزشی منسجم و یادگیرنده محور با یکدیگر تلفیق شوند.یکی از مهم ترین نتایج این بررسی، تاکید بر اهمیت پذیرش تفاوت های فردی میان دانش آموزان است. همه فراگیران دارای استعدادها، توانایی ها، ویژگی های شناختی و ظرفیت های یادگیری یکسان نیستند و انتظار یادگیری مشابه از تمامی دانش آموزان با استفاده از یک شیوه تدریس واحد، با اصول علمی آموزش نوین همخوانی ندارد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی : هوش ، سبک یادگیری ، روش تدریس ، روش فعال ، تعامل معلم ، دانش آموزان