بررسی تاثیر بازدیدهای آموزشی از موزه ها و بناهای تاریخی بر نگرش دانش آموزان نسبت به حفاظت از میراث فرهنگی

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر بازدیدهای هدفمند و برنامه ریزی شده آموزشی از موزه ها و محوطه ها و بناهای تاریخی بر تغییر، بازسازی و ارتقای نگرش دانش آموزان نسبت به حفاظت، صیانت و پاسداری از مواریث فرهنگی ملموس و ناملموس است. رویکرد این مطالعه مبتنی بر سنجش تجارب یادگیری عینی و موقعیتی خارج از مدرسه و مقایسه آن با روش های متداول سنتی کلاسی است. روش تحقیق در زمره طرح های نیمه آزمایشی (پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل) قرار داشته و جامعه آماری آن دانش آموزان مدارس متوسطه را در بر می گیرد که با بهره گیری از ابزارهای استاندارد سنجش نگرش، پرسشنامه های تعلق مکانی و رفتارهای دوستدار میراث مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج حاصل از تحلیل داده ها بیانگر آن است که تعامل حسی، گفت وگوهای تعاملی و رویارویی مستقیم با اشیا و آثار کهن در موزه ها و بافت های تاریخی، ضمن افزایش درک تاریخی و ارتقای حس دلبستگی به مکان، مولفه های شناختی، عاطفی و آمادگی رفتاری دانش آموزان را به شکل معناداری تقویت می کند. این تجارب میدانی مانع از شکل گیری رفتارهای وندالیستی و تخریبی در یادمان ها گشته و مسئولیت پذیری فردی و مدنی دانش آموزان را برای صیانت از مواریث کهن ارتقا می بخشد. یافته های پژوهش ضرورت گنجاندن سازمان یافته بازدیدهای موزه محور در برنامه های درسی رسمی کشور را به عنوان یک ابزار راهبردی در تربیت شهروندی فعال و حافظ میراث پایدار آشکار می سازد.