نقش آموزش وپرورش در نهادینه سازی فرهنگ حفاظت از اشیای فرهنگی–تاریخی در میان دانش آموزان

میراث فرهنگی و تاریخی هر جامعه، بخش مهمی از هویت جمعی، حافظه تاریخی و سرمایه فرهنگی آن به شمار می رود. اشیای فرهنگی–تاریخی، به عنوان بخشی از این میراث، علاوه بر ارزش مادی، دارای ارزش های علمی، هنری، تاریخی و هویتی هستند و حفاظت از آن ها نیازمند مشارکت آگاهانه و مسئولانه شهروندان است. در این میان، آموزش وپرورش با در اختیار داشتن جمعیت گسترده ای از دانش آموزان و برخورداری از ظرفیت برنامه های درسی، فعالیت های فرهنگی و تربیتی، نقش مهمی در شکل دهی نگرش ها و رفتارهای حفاظتی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش وپرورش در آموزش وپرورش در نهادینه سازی فرهنگ حفاظت از اشیای فرهنگی– آموزان انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسناد، منابع علمی، قوانین ملی و چارچوب های بین المللی مرتبط با آموزش میراث فرهنگی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش موثر در این زمینه باید از انتقال صرف اطلاعات تاریخی فراتر رود و به تقویت احساس تعلق، هویت ملی، مسئولیت پذیری اجتماعی، مهارت مشاهده، احترام به آثار و مشارکت دانش آموزان در فعالیت های عملی منجر شود. همچنین، ادغام موضوع میراث فرهنگی در محتوای کتاب های درسی، برگزاری بازدیدهای هدفمند از موزه ها و بناهای تاریخی، استفاده از روش های یادگیری پروژه محور، آموزش غیررسمی و همکاری میان مدرسه، خانواده، موزه ها و نهادهای میراث فرهنگی، از مهم ترین راهکارهای نهادینه سازی این فرهنگ است. بر این اساس، آموزش وپرورش می تواند با تربیت نسلی آگاه و مشارکت جو، زمینه کاهش آسیب های انسانی، پیشگیری از تخریب و قاچاق اشیای تاریخی و تقویت حفاظت پایدار از میراث فرهنگی را فراهم کند.