بررسی نقش مدرسه در تربیت دانش آموز آینده؛ تحلیل همزمان مهارت های قرن بیست ویکم، سواد هوش مصنوعی، تفکر انتقادی، خلاقیت و مسئولیت اجتماعی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 10

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_1704

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

تحولات شتابان علمی، فناوری، اقتصادی و اجتماعی، مفهوم «دانش آموز آماده برای آینده» را از الگوی سنتی برخورداری از دانش موضوعی و توانایی بازتولید اطلاعات فراتر برده است. مدرسه معاصر دیگر صرفا نهادی برای انتقال مجموعه ای از دانسته های از پیش تعیین شده نیست، بلکه یکی از مهم ترین بسترهای شکل گیری شایستگی هایی است که فرد برای مواجهه با محیط های پیچیده، نامطمئن، فناورانه و اجتماعی آینده به آن ها نیاز دارد. در چنین شرایطی، مهارت های قرن بیست ویکم، سواد هوش مصنوعی، تفکر انتقادی، خلاقیت و مسئولیت اجتماعی را نمی توان مجموعه ای از مهارت های منفک از یکدیگر تلقی کرد؛ این مولفه ها در یک شبکه تربیتی به هم پیوسته قرار دارند و کیفیت پرورش هر یک بر رشد سایر مولفه ها اثر می گذارد. مدرسه زمانی می تواند نقش آینده ساز خود را ایفا کند که از آموزش حافظه محور به سمت یادگیری مسئله محور، مشارکتی، کاوشگرانه، خلاق و مبتنی بر تجربه حرکت کند و فناوری را نه به عنوان جایگزین تفکر انسانی، بلکه به عنوان ابزاری برای تعمیق آن به کار گیرد. پژوهش های داخلی نیز بر اهمیت روش های مشارکتی، تقویت پرسشگری، آموزش تفکر انتقادی، توسعه خلاقیت، کاربرد مسئولانه فناوری و آموزش مهارت های زندگی تاکید دارند. برای نمونه، بررسی های انجام شده درباره آموزش تفکر انتقادی و روحیه پرسشگری نشان داده اند که محیط آموزشی می تواند در رشد توانایی های شناختی و پرسشگرانه دانش آموزان نقش تعیین کننده ای داشته باشد؛ همچنین پژوهش های مربوط به یادگیری مشارکتی بر ظرفیت فعالیت های گروهی و پروژه محور برای تقویت تعامل، حل مسئله و مسئولیت پذیری تاکید کرده اند. در حوزه هوش مصنوعی نیز استفاده آموزشی از این فناوری، امکان شخصی سازی یادگیری، تحلیل عملکرد و ارائه بازخورد را فراهم می کند، اما همزمان نیازمند توجه به اخلاق، حریم خصوصی، عدالت آموزشی و توانمندسازی معلم است. از منظر این مقاله، تربیت دانش آموز آینده مستلزم بازتعریف مدرسه به عنوان یک زیست بوم یادگیری است؛ زیست بومی که در آن دانش، فناوری، تفکر، خلاقیت، اخلاق و مشارکت اجتماعی به صورت یکپارچه تجربه می شوند. بر این اساس، نقش مدرسه در آینده نه فقط تولید دانش آموزان باسواد، بلکه پرورش انسان هایی مستقل، نقاد، خلاق، مسئول، اخلاق مدار، توانمند در تعامل با فناوری و آماده برای مشارکت سازنده در جامعه است.کلمات کلیدی : مدرسه آینده، مهارت های قرن بیست ویکم، سواد هوش مصنوعی، تفکر انتقادی، خلاقیت، مسئولیت اجتماعی

نویسندگان

معصومه ابوالقاسمی

۱- دبیر تربیت بدنی ؛ آموزش و پرورش شهرستان های تهران ری دو