بررسی تاثیر فناوری های تعاملی، یادگیری شخصی سازی شده و دسترسی به منابع متنوع بر تجربه یادگیری دانش آموزان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 27

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_1701

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

تحول دیجیتال در آموزش، تجربه یادگیری دانش آموزان را از یک فرایند عمدتا خطی، یکسان و وابسته به کتاب درسی، به فرایندی چندلایه، تعاملی، انعطاف پذیر و متکی بر تنوع منابع سوق داده است. با این حال، صرف حضور فناوری در مدرسه الزاما به بهبود تجربه یادگیری منجر نمی شود؛ آنچه اهمیت دارد، چگونگی پیوند فناوری با نیازهای شناختی، هیجانی، انگیزشی و اجتماعی دانش آموز و نیز کیفیت طراحی آموزشی است. مقاله حاضر با هدف بررسی تحلیلی تاثیر سه محور به هم پیوسته شامل فناوری های تعاملی، یادگیری شخصی سازی شده و دسترسی به منابع متنوع بر تجربه یادگیری دانش آموزان تدوین شده است. در این مرور، تجربه یادگیری نه صرفا به عنوان میزان یادگیری یا پیشرفت تحصیلی، بلکه به مثابه برآیند کیفیت تعامل دانش آموز با محتوا، معلم، همسالان، محیط آموزشی و فرصت های یادگیری در نظر گرفته شده است. شواهد پژوهش های داخلی نشان می دهد که فناوری های تعاملی می توانند از طریق افزایش مشارکت، بازخورد، چندحسی کردن محتوا و فراهم کردن فرصت کاوش، تجربه یادگیری را غنی تر کنند؛ اما اثر آن ها به کیفیت طراحی آموزشی، آمادگی معلم و شرایط زیرساختی وابسته است. یادگیری شخصی سازی شده نیز با فراهم کردن مسیرهای متناسب با توانایی، نیاز و سرعت یادگیرنده، امکان کاهش شکاف میان تفاوت های فردی را افزایش می دهد، ولی در صورت تقلیل شخصی سازی به الگوریتم یا ارائه محتوای متفاوت بدون حمایت تربیتی، ممکن است به فردگرایی آموزشی و کاهش تعامل اجتماعی بینجامد. از سوی دیگر، دسترسی به منابع متنوع فرصت مقایسه، جست وجو، بازنمایی چندگانه و پیوند یادگیری رسمی با تجربه های غیررسمی را فراهم می کند، اما افزایش حجم اطلاعات بدون تقویت مهارت ارزیابی و انتخاب منبع می تواند بار شناختی و سردرگمی یادگیرنده را افزایش دهد. تحلیل تلفیقی پژوهش ها نشان می دهد که این سه مولفه در یک رابطه تقویتی با یکدیگر عمل می کنند: فناوری تعاملی بستر تعامل را فراهم می سازد، شخصی سازی مسیر یادگیری را با تفاوت های فردی هماهنگ می کند و تنوع منابع دامنه تجربه و امکان انتخاب را گسترش می دهد. بنابراین، کیفیت تجربه یادگیری بیش از آنکه تابع میزان فناوری باشد، تابع تناسب میان فناوری، طراحی آموزشی، نقش معلم، ویژگی های یادگیرنده و کیفیت منابع است. در نهایت، حرکت به سوی آموزش فناورانه اثربخش مستلزم گذار از نگاه ابزارمحور به نگاه یادگیرنده محور و طراحی محیط هایی است که در آن فناوری در خدمت معنا، مشارکت، خودتنظیمی و یادگیری عمیق قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

سمانه سرلک

نویسنده اول