بررسی نقش ارزشیابی تکوینی، بازخورد آموزشی، خودارزیابی و ارزشیابی همتایان در بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 14
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFTRA02_1675
تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405
چکیده مقاله:
کیفیت یادگیری دانش آموزان در نظام های آموزشی معاصر صرفا به میزان کسب اطلاعات یا موفقیت در آزمون های پایانی محدود نمی شود، بلکه مفهومی چندبعدی است که دربرگیرنده عمق فهم، توانایی کاربرد دانش، مشارکت فعال، خودتنظیمی، تفکر انتقادی، انگیزش و قابلیت انتقال آموخته ها به موقعیت های جدید است. تحقق چنین کیفیتی مستلزم بازاندیشی در نقش ارزشیابی و فاصله گرفتن از رویکردی است که ارزشیابی را صرفا ابزاری برای رتبه بندی و قضاوت نهایی درباره عملکرد دانش آموز تلقی می کند. در این چارچوب، ارزشیابی تکوینی، بازخورد آموزشی، خودارزیابی و ارزشیابی همتایان به عنوان اجزای مکمل یک نظام یادگیری محور اهمیت می یابند. هدف مقاله حاضر بررسی تحلیلی نقش این چهار مولفه در بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان است. روش مطالعه از نوع مروری تحلیلی بوده و با استفاده از تحلیل مفهومی و تلفیق یافته های پژوهش های فارسی مرتبط انجام شده است. یافته های بررسی نشان می دهد که ارزشیابی تکوینی از طریق آشکارسازی شکاف میان وضعیت موجود و اهداف یادگیری، زمینه تصمیم گیری آموزشی به موقع را فراهم می کند و بازخورد آموزشی مهم ترین سازوکار تبدیل اطلاعات حاصل از ارزشیابی به اقدام اصلاحی محسوب می شود. در این میان، کیفیت بازخورد، زمان بندی، مشخص بودن معیارهای موفقیت و امکان استفاده دانش آموز از بازخورد، تعیین کننده میزان اثربخشی آن هستند. خودارزیابی نیز با انتقال بخشی از فرایند قضاوت از معلم به یادگیرنده، آگاهی فراشناختی، خودتنظیمی، مسئولیت پذیری و عاملیت دانش آموز را تقویت می کند. ارزشیابی همتایان نیز با فراهم کردن فرصت مشاهده و تحلیل عملکرد دیگران، فهم معیارهای کیفیت، گفت وگو و بازنگری در عملکرد را توسعه می دهد. با این حال، هیچ یک از این روش ها به صورت منفرد و بدون فراهم شدن شرایط مناسب نمی تواند تضمین کننده یادگیری باکیفیت باشد. ضعف مهارت حرفه ای معلمان، ابهام معیارها، نگرانی از قضاوت همسالان، سوگیری در ارزیابی، تراکم برنامه درسی و غلبه فرهنگ نمره محور از مهم ترین موانع اجرای اثربخش این رویکردها هستند. برآیند تحلیل نشان می دهد که بیشترین ظرفیت برای ارتقای کیفیت یادگیری زمانی ایجاد می شود که ارزشیابی تکوینی، بازخورد، خودارزیابی و ارزشیابی همتایان در قالب یک چرخه منسجم و مستمر طراحی شوند؛ چرخه ای که در آن شواهد یادگیری تولید، تفسیر، بازخورددهی، بازاندیشی و اصلاح عملکرد به صورت پیوسته انجام گیرد.کلمات کلیدی : ارزشیابی تکوینی، بازخورد آموزشی، خودارزیابی، ارزشیابی همتایان، کیفیت یادگیری
نویسندگان
محمد صادق نوری زاده
۱- آموزگار و سرگروه آموزشی پایه چهارم ابتدایی شهرستان آبیک قزوین