تاثیر آموزش مبتنی بر مسائل واقعی زندگی بر توانایی حل مسئله ریاضی دانش آموزان کلاس های چند پایه ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر مسائل واقعی زندگی بر توانایی حل مسئله ریاضی دانش آموزان کلاس های چندپایه دوره ابتدایی انجام شد. رویکرد پژوهش از نوع کمی و طرح آن نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری را کلیه دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم کلاس های چندپایه مناطق روستایی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ تشکیل دادند که از میان آن ها تعداد ۴۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) جای دهی شدند. مداخله آموزشی شامل ۱۰ جلسه آموزش ریاضی بر پایه سناریوهای ملموس و موقعیت های بافت محور روزمره بود که برای گروه آزمایش اجرا شد، در حالی که گروه کنترل به شیوه سنتی و متداول تحت آموزش قرار گرفت. ابزار گردآوری داده ها آزمون توانایی حل مسئله ریاضی بر اساس مراحل پولیا بود که روایی صوری و محتوایی آن به تایید متخصصان رسید و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ سنجیده و تایید شد. داده های به دست آمده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) در سطح معناداری ۰/۰۵ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، تفاوت معناداری میان میانگین نمرات حل مسئله ریاضی دو گروه وجود دارد و عملکرد گروه آزمایش به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود. آموزش مبتنی بر مسائل واقعی با ایجاد پیوند معنادار میان مفاهیم انتزاعی ریاضی و محیط زیست واقعی دانش آموزان، انعطاف پذیری شناختی و مهارت های حل مسئله را در بافت کلاس های چندپایه ارتقا می بخشد؛ از این رو کاربست این الگو پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر واقعیت ، حل مسئله ریاضی ، کلاس های چندپایه ، مقطع ابتدایی ، یادگیری زمینه محور.