تاثیر آموزش مبتنی بر حل مسئله بر تقویت تفکر ریاضی و مهارت های استدلالی دانش آموزان متوسطه

آموزش ریاضی در دوره متوسطه زمانی می تواند به یادگیری عمیق و پایدار منجر شود که دانش آموز از دریافت کننده صرف قواعد و الگوریتم ها به حل کننده، تحلیل گر و تولیدکننده استدلال ریاضی تبدیل شود. هدف این مقاله، بررسی نقش آموزش مبتنی بر حل مسئله در تقویت تفکر ریاضی و مهارت های استدلالی دانش آموزان متوسطه است. پژوهش حاضر از نوع مروری تحلیلی است و با استفاده از مطالعه منابع علمی، پژوهش های تجربی و فراتحلیل های مرتبط، ابعاد آموزشی موضوع را بررسی می کند. در این رویکرد، مسئله به عنوان نقطه آغاز یادگیری در نظر گرفته می شود و دانش آموز با فهم موقعیت، شناسایی داده ها و مجهولات، انتخاب راهبرد، اجرای راه حل، بررسی اعتبار پاسخ و بازاندیشی درباره فرایند حل درگیر می شود. بررسی شواهد پژوهشی نشان می دهد که آموزش مبتنی بر حل مسئله، در صورت طراحی مسئله های معنادار، ایجاد گفت وگوی ریاضی، استفاده از بازنمایی های متنوع و فراهم کردن فرصت برای تلاش سازنده، می تواند به بهبود حل مسئله، استدلال، انعطاف پذیری شناختی، تبیین راه حل و توانایی ارزیابی استدلال های ریاضی کمک کند. همچنین، شواهد نشان می دهد که اثرگذاری این رویکرد به عواملی مانند کیفیت مسئله، نقش تسهیل گر معلم، زمان کافی، کار گروهی هدفمند و شیوه ارزشیابی وابسته است. بنابراین، آموزش مبتنی بر حل مسئله را می توان یکی از رویکردهای موثر برای گذار از آموزش رویه محور به آموزش مفهوم محور و استدلال مدار در ریاضیات متوسطه دانست.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: آموزش مبتنی بر حل مسئله ، تفکر ریاضی ، استدلال ریاضی ، دانش آموزان متوسطه ، آموزش ریاضی ، حل مسئله.