نقش معلم به عنوان ناظر و ارزیاب خروجی های هوش مصنوعی در کلاس درس

گسترش سریع هوش مصنوعی و به ویژه ابزارهای هوش مصنوعی مولد، تغییرات گسترده ای در فرایند آموزش، یادگیری و ارزشیابی ایجاد کرده است. دانش آموزان می توانند با استفاده از این فناوری به تولید متن، پاسخ گویی به پرسش ها، حل مسائل، خلاصه سازی مطالب، تولید ایده و دریافت بازخورد دسترسی پیدا کنند، اما خروجی های هوش مصنوعی همواره دقیق، معتبر، بی طرف و متناسب با اهداف آموزشی نیستند. ازاین رو، حضور و نظارت حرفه ای معلم در فرایند استفاده از هوش مصنوعی اهمیت ویژه ای پیدا کرده است. معلم می تواند با بررسی صحت علمی، کیفیت محتوایی، تناسب سنی و آموزشی، اعتبار منابع، میزان سوگیری و هماهنگی خروجی های هوش مصنوعی با اهداف درس، از ورود اطلاعات نادرست یا نامناسب به فرایند یادگیری جلوگیری کند. در این شرایط، نقش معلم از انتقال دهنده صرف اطلاعات به ناظر، هدایتگر، تحلیلگر و ارزیاب خروجی های فناوری تغییر می یابد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معلم به عنوان ناظر و ارزیاب خروجی های هوش مصنوعی در کلاس درس انجام شده است و با رویکرد توصیفی تحلیلی، فرصت ها و چالش های استفاده آموزشی از هوش مصنوعی را مورد بررسی قرار می دهد. نتایج نشان می دهد که استفاده اثربخش از هوش مصنوعی زمانی امکان پذیر است که خروجی های آن تحت نظارت و قضاوت حرفه ای معلم قرار گیرند و دانش آموز نیز به جای پذیرش منفعلانه پاسخ های تولیدشده، به بررسی، نقد، اصلاح و اعتبارسنجی آن ها تشویق شود. بنابراین، ترکیب توانایی های فناورانه هوش مصنوعی با قضاوت انسانی معلم می تواند زمینه ساز آموزش باکیفیت تر، تقویت تفکر انتقادی، افزایش سواد دیجیتال و شکل گیری یادگیری عمیق تر در کلاس درس باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، هوش مصنوعی مولد ، معلم ، ارزیابی آموزشی ، خروجی هوش مصنوعی ، کلاس درس ، سواد هوش مصنوعی ، تفکر انتقادی ، یادگیری.