تاثیر فعالیت های گروهی و یادگیری مشارکتی بر تقویت مهارت مکالمه زبان انگلیسی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فعالیت های گروهی و یادگیری مشارکتی بر تقویت مهارت مکالمه زبان انگلیسی دانش آموزان انجام شد. مهارت گفتاری به عنوان محوری ترین مولفه ارتباطی در فرایند یادگیری زبان های خارجی، همواره تحت تاثیر عواملی نظیر اضطراب یادگیری، کمبود فرصت های تعاملی معنادار و روش های تدریس معلم محور با چالش روبه رو بوده است. رویکرد یادگیری مشارکتی با اتکا به نظریه ساختن گرایی اجتماعی و تعامل همسالان، زمینه مناسبی برای حل این چالش فراهم می آورد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آن ها نمونه ای به حجم ۶۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (آموزش مبتنی بر ساختارهای مشارکتی نظیر جیگ ساو و تمرین های دونفره تعاملی) و کنترل (آموزش سنتی) جای دهی شدند. ابزار گردآوری داده ها، آزمون استاندارد سنجش روان گویی و درستی مهارت مکالمه بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری در سطح معناداری ۰۵/۰ تحلیل گردیدند. نتایج نشان داد که نمرات مهارت مکالمه دانش آموزان گروه آزمایش پس از مداخله نسبت به پیش آزمون و نیز نسبت به گروه کنترل افزایش معناداری یافته است. اجرای فعالیت های تیمی با فراهم سازی محیط امن روان شناختی، کاهش بازداری کلامی، گسترش تبادل واژگانی و تقویت داربست بندی فکری میان همسالان، موجب بهبود تسلط بیانی و انسجام زبانی فراگیران شد. بنابراین، تلفیق راهبردهای مشارکتی در برنامه های درسی زبان خارجی مدارس جهت ارتقای توانایی های ارتباطی دانش آموزان توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، مهارت مکالمه ، فعالیت های گروهی ، زبان انگلیسی ، دانش آموزان مقطع متوسطه.