بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر پروژه، یادگیری مسئله محور، کار گروهی و مهارت های ارتباطی بر آمادگی دانش آموزان برای آینده شغلی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 19

فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_1615

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

تحولات شتابان فناوری، دگرگونی ساختار مشاغل، گسترش اقتصاد دانش بنیان و افزایش پیچیدگی مسائل اجتماعی و حرفه ای، مفهوم آمادگی دانش آموزان برای آینده شغلی را از تسلط صرف بر مجموعه ای از اطلاعات تخصصی فراتر برده است. در شرایط کنونی، فرد برای ورود موفق به جهان کار و استمرار فعالیت حرفه ای به ترکیبی از شایستگی های شناختی، عملی، اجتماعی و ارتباطی نیاز دارد؛ شایستگی هایی که بخش مهمی از آن ها باید پیش از ورود رسمی به بازار کار و در بستر مدرسه شکل گیرند. بر همین اساس، رویکردهای آموزشی فعال از جمله آموزش مبتنی بر پروژه، یادگیری مسئله محور، کار گروهی و آموزش هدفمند مهارت های ارتباطی، ظرفیت قابل توجهی برای نزدیک کردن محیط مدرسه به الزامات زندگی حرفه ای دارند. هدف مقاله حاضر، بررسی تحلیلی رابطه میان این چهار مولفه و آمادگی دانش آموزان برای آینده شغلی است. تحلیل ادبیات داخلی نشان می دهد که یادگیری مبتنی بر پروژه از طریق قرار دادن دانش آموز در موقعیت تولید یک محصول یا ارائه یک راه حل، امکان پیوند دانش نظری با تجربه عملی را فراهم می کند و همزمان مهارت هایی مانند حل مسئله، خلاقیت، مدیریت زمان، مسئولیت پذیری و همکاری را توسعه می دهد. یادگیری مسئله محور نیز با انتقال کانون یادگیری از دریافت اطلاعات به تحلیل موقعیت های واقعی، ظرفیت تفکر انتقادی، تصمیم گیری و خودتنظیمی را تقویت می کند. کار گروهی، محیطی برای تمرین تقسیم مسئولیت، مذاکره، مدیریت تعارض، اعتماد متقابل و پاسخ گویی مشترک فراهم می آورد و مهارت های ارتباطی، زمینه تبدیل توانایی های فردی به عملکرد اجتماعی و حرفه ای را ایجاد می کنند. از سوی دیگر، شواهد داخلی درباره برنامه های درسی مبتنی بر شایستگی و آموزش های مهارت محور نشان می دهد که آمادگی شغلی زمانی پایدارتر شکل می گیرد که مهارت های شناختی، عملی و نرم به صورت یکپارچه در برنامه درسی قرار گیرند. بنابراین، اثرگذاری این رویکردها نه در کاربرد منفرد هر روش، بلکه در هم افزایی آن ها و در طراحی موقعیت های یادگیری اصیل، ارزشیابی عملکردمحور، نقش تسهیل گر معلم و ارتباط مدرسه با مسائل واقعی زندگی و کار نهفته است. مقاله نتیجه می گیرد که مدرسه آینده نگر باید از الگوی انتقال دانش به سمت الگوی توسعه شایستگی حرکت کند؛ الگویی که در آن دانش آموز نه صرفا دریافت کننده محتوا، بلکه حل کننده مسئله، عضو یک تیم، تولیدکننده معنا و کنشگری مسئول در برابر آینده حرفه ای خود باشد.کلمات کلیدی : یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مسئله محور، کار گروهی، مهارت های ارتباطی، آمادگی شغلی دانش آموزان

نویسندگان

مریم محسنی ازغندی

۱- دبیر ریاضی متوسطه دوم ؛ آموزش و پرورش شهرستان تربت حیدریه استان خراسان رضوی