بررسی تاثیر استفاده از فناوری های آموزشی، مدیریت زمان استفاده از صفحه نمایش و یادگیری دیجیتال بر تمرکز و کیفیت یادگیری دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 10
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFTRA02_1604
تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405
چکیده مقاله:
گسترش شتابان فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی، ساختار سنتی آموزش را با دگرگونی های عمیقی مواجه کرده و فناوری آموزشی، یادگیری الکترونیکی، محتوای چندرسانه ای، نرم افزارهای آموزشی و ابزارهای همراه را به اجزای مهم محیط های یادگیری دانش آموزان تبدیل کرده است. با وجود ظرفیت بالای این فناوری ها برای افزایش دسترسی به منابع، شخصی سازی آموزش، تقویت مشارکت و تسهیل یادگیری خودراهبر، افزایش زمان مواجهه با صفحه نمایش و استفاده غیرهدفمند از ابزارهای دیجیتال می تواند تمرکز، کیفیت پردازش اطلاعات و عمق یادگیری را تحت تاثیر قرار دهد. ازاین رو، مسئله اصلی دیگر صرفا میزان دسترسی دانش آموزان به فناوری نیست، بلکه چگونگی طراحی، هدف گذاری، زمان بندی و تنظیم استفاده از آن است. مقاله حاضر با رویکرد مروری تحلیلی، ارتباط میان سه حوزه فناوری های آموزشی، مدیریت زمان استفاده از صفحه نمایش و یادگیری دیجیتال را با دو پیامد مهم یعنی تمرکز و کیفیت یادگیری بررسی می کند. شواهد پژوهشی داخلی نشان می دهند که استفاده هدفمند از فناوری، به ویژه زمانی که در قالب محیط های تعاملی، محتوای چندرسانه ای، نرم افزارهای آموزشی و الگوهای یادگیری ترکیبی به کار گرفته شود، می تواند درک مفاهیم، مشارکت، انگیزش و استقلال یادگیری را تقویت کند. در مقابل، استفاده افراطی یا فاقد ساختار از تلفن همراه و فضای مجازی با کاهش تمرکز، افت کیفیت یادگیری عمیق و افزایش حواس پرتی همراه دانسته شده است. بنابراین، رابطه فناوری و یادگیری را نمی توان رابطه ای خطی و صرفا مثبت یا منفی تلقی کرد؛ بلکه کیفیت پیامدها تابعی از نوع فناوری، هدف استفاده، طراحی آموزشی، مدت و زمان استفاده، ویژگی های شناختی دانش آموز، نقش معلم و میزان نظارت و همراهی خانواده است. تحلیل مطالعات نشان می دهد که مدیریت زمان صفحه نمایش باید از رویکرد صرفا محدودکننده فاصله گرفته و به بخشی از سواد دیجیتال و خودتنظیمی یادگیری تبدیل شود. در چنین چارچوبی، فناوری نه جایگزین فرایندهای شناختی و تعامل انسانی، بلکه ابزار تقویت کننده آن ها خواهد بود. بر این اساس، طراحی برنامه های آموزش دیجیتال باید هم زمان به اثربخشی آموزشی، ظرفیت توجه، خودتنظیمی، تعادل زمانی، کیفیت تعامل و عدالت دسترسی توجه کند.کلمات کلیدی : فناوری آموزشی، یادگیری دیجیتال، زمان استفاده از صفحه نمایش، تمرکز، کیفیت یادگیری
نویسندگان
مریم کریمیان
دبیر زیست شناسی ؛ آموزش و پرورش منطقه ۱۵ تهران