بررسی اهمیت ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش انگیزه و مشارکت، و پرورش یادگیرندگانی مستقل، خلاق و آماده برای مواجهه با چالش های آموزشی و حرفه ای قرن بیست ویکم

چکیدهتحولات شتابان فناوری، گسترش اقتصاد دانش بنیان، توسعه هوش مصنوعی، تغییر ماهیت مشاغل و افزایش پیچیدگی مسائل اجتماعی، نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری اساسی در اهداف، محتوا، روش های تدریس و شیوه های ارزشیابی مواجه ساخته است. در چنین شرایطی، رسالت آموزش دیگر صرفا انتقال اطلاعات و آماده سازی دانش آموزان برای موفقیت در آزمون های تحصیلی نیست، بلکه هدف اصلی آن پرورش افرادی توانمند، خلاق، یادگیرنده مادام العمر، مسئولیت پذیر و برخوردار از مهارت های لازم برای زندگی و فعالیت موثر در جامعه آینده است. از این منظر، توانمندسازی دانش آموزان به عنوان یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی معاصر، نیازمند توجه هم زمان به مجموعه ای از عوامل شناختی، مهارتی، فناوری، روان شناختی و اجتماعی است که بتوانند یادگیری را از حالت سنتی، حافظه محور و منفعل به فرآیندی فعال، معنادار، انعطاف پذیر و پایدار تبدیل کنند.مطالعه حاضر با هدف تحلیل نقش یادگیری شخصی سازی شده، سواد دیجیتال، تفکر انتقادی و یادگیری عمیق در توانمندسازی دانش آموزان نشان داد که این چهار مولفه نه تنها هر یک به صورت مستقل تاثیر قابل توجهی بر کیفیت یادگیری و رشد فردی دانش آموزان دارند، بلکه در تعامل با یکدیگر نیز بستری مناسب برای شکل گیری یادگیرندگانی مستقل، خلاق، مسئول، نوآور و توانمند فراهم می کنند. یافته های نظری بیانگر آن است که توانمندسازی دانش آموزان حاصل عملکرد یک عامل واحد نیست، بلکه نتیجه هم افزایی مجموعه ای از قابلیت های فردی، محیطی و آموزشی است که در قالب نظامی یکپارچه به رشد همه جانبه یادگیرندگان منجر می شود.کلمات کلیدی : یادگیری شخصی سازی ، سواد دیجیتال ، یادگیری عمیق ، توانمندسازی ، دانش آموزان