الگوسازی عملی والدین در عصر گسست نسلی؛ رویکردی بر اساس معارف دینی

گسست نسلی به عنوان یکی از چالش های بنیادین عصر حاضر، ساختار روابط والدین و فرزندان را دچار دگرگونی عمیق ساخته است. این پژوهش با هدف تبیین جایگاه الگوسازی عملی والدین در تربیت دینی فرزندان بر اساس آموزه های اسلامی و با توجه به شرایط عصر گسست نسلی انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانه ای شامل قرآن کریم، روایات معصومین (ع)، و آثار اندیشمندان علوم تربیتی و جامعه شناسی است. یافته ها نشان می دهد که قرآن کریم و سنت نبوی، الگوسازی عملی را موثرترین و ماندگارترین روش تربیتی معرفی کرده اند؛ چنان که کودک پیش از آنکه گفتار والدین را بفهمد، رفتار آنان را می بیند و از آن الگو می گیرد. در عصر گسست نسلی، عواملی همچون اشتغال روزافزون والدین، فاصله سنی زیاد، جهانی شدن و رسانه های نوین، چالش های جدی در مسیر الگوسازی عملی ایجاد کرده اند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که والدین با تکیه بر آموزه های دینی و ارائه الگوی عملی جذاب و متناسب با نیازهای نسل جدید، می توانند فاصله نسلی را به فرصتی برای گفت وگو و همافزایی تبدیل کنند. راهکارهای عملی شامل تقویت ارتباط عاطفی، عمل به گفتار، انعطاف پذیری، و توجه به تفاوت های نسلی با حفظ اصول ثابت دینی است.کلیدواژه ها: الگوسازی عملی، تربیت دینی، گسست نسلی، خانواده، والدین، آموزه های دینی.