بررسی اهمیت یادگیری مستلزم توانایی تحلیل، ارزیابی، حل مسئله، تفکر انتقادی و انطباق با موقعیت های جدید

موفقیت تحصیلی دانش آموزان پدیده ای چندبعدی است و نمی توان آن را صرفا با اتکا به توانایی های شناختی، هوش یا کیفیت محتوای آموزشی تبیین کرد. در نظام های آموزشی نوین، یادگیری موثر زمانی تحقق می یابد که دانش آموز علاوه بر برخورداری از دانش و مهارت های علمی، از ویژگی های روان شناختی و شناختی لازم برای مدیریت چالش های آموزشی نیز برخوردار باشد. سرمایه روان شناختی، انعطاف پذیری شناختی، خودکارآمدی و تاب آوری تحصیلی از جمله مهم ترین ظرفیت های درونی دانش آموزان هستند که به آنان کمک می کنند تا با نگرشی مثبت، انگیزه ای پایدار، توانایی سازگاری با تغییرات و قدرت مقابله با مشکلات، مسیر رشد علمی و شخصیتی خود را با موفقیت طی کنند. از این رو، شناخت روابط میان این متغیرها می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت فرآیند تعلیم و تربیت و طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر توانمندسازی روان شناختی ایفا کند.سرمایه روان شناختی به عنوان مجموعه ای از منابع مثبت فردی شامل امید، خوش بینی، خودکارآمدی و تاب آوری، بستری مناسب برای شکل گیری نگرش مثبت نسبت به یادگیری فراهم می آورد. دانش آموزانی که از سرمایه روان شناختی بالاتری برخوردار هستند، اهداف آموزشی خود را با امید بیشتری دنبال می کنند، در مواجهه با شکست های تحصیلی کمتر دچار ناامیدی می شوند و توانایی بیشتری در مدیریت فشارهای آموزشی دارند. این ویژگی سبب می شود که آنان نه تنها عملکرد تحصیلی مطلوب تری داشته باشند، بلکه از سلامت روان بالاتر، انگیزه بیشتر و رضایت بیشتری از محیط مدرسه نیز برخوردار شوند. بنابراین سرمایه روان شناختی را می توان یکی از مهم ترین سرمایه های انسانی در محیط های آموزشی دانست که تقویت آن می تواند آثار گسترده ای بر موفقیت تحصیلی و رشد فردی دانش آموزان بر جای بگذارد.از سوی دیگر، انعطاف پذیری شناختی نقش تعیین کننده ای در سازگاری دانش آموزان با شرایط متغیر آموزشی ایفا می کند. امروزه یادگیری دیگر محدود به حفظ مطالب کتاب های درسی نیست، بلکه مستلزم توانایی تحلیل، ارزیابی، حل مسئله، تفکر انتقادی و انطباق با موقعیت های جدید است.کلمات کلیدی : روان شناختی ، انعطاف پذیری ، خودکارآمدی ، تاب آوری تحصیلی ، دانش آموزان