ارزیابی اثربخشی برنامه های مشاوره مدرسه محور در کاهش اضطراب امتحان و افزایش خودکارآمدی تحصیلی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 18
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFTRA02_1547
تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405
چکیده مقاله:
اضطراب امتحان یکی از مهم ترین مسائل روان شناختی و آموزشی در محیط مدرسه است که می تواند از طریق افزایش نگرانی، برانگیختگی هیجانی، اشتغال ذهنی با پیامدهای شکست و کاهش تمرکز، ظرفیت واقعی دانش آموز برای یادگیری و عملکرد در موقعیت ارزیابی را محدود کند. در مقابل، خودکارآمدی تحصیلی به باور دانش آموز درباره توانایی خویش برای سازمان دهی و اجرای رفتارهای لازم جهت دستیابی به اهداف آموزشی اشاره دارد و می تواند در انتخاب راهبردهای یادگیری، میزان تلاش، پایداری در برابر دشواری و نحوه مواجهه با موقعیت های ارزیابی نقش تعیین کننده داشته باشد. از این منظر، اضطراب امتحان و خودکارآمدی تحصیلی را نمی توان متغیرهایی مستقل از یکدیگر تلقی کرد، بلکه این دو سازه در شبکه ای از فرایندهای شناختی، هیجانی، انگیزشی و اجتماعی با یکدیگر تعامل دارند. هدف مقاله حاضر، بررسی تحلیلی اثربخشی برنامه های مشاوره مدرسه محور در کاهش اضطراب امتحان و تقویت خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان است. در این مرور، ضمن تبیین مبانی نظری و ارتباط متقابل دو متغیر اصلی، نقش مداخلات شناختی رفتاری، آموزش مهارت های مطالعه و مدیریت زمان، تنظیم هیجان، ذهن آگاهی، مهارت های مقابله ای، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و مشاوره گروهی بررسی شده است. شواهد پژوهشی داخلی نشان می دهند که مداخلات مشاوره ای هدفمند می توانند اضطراب امتحان را کاهش دهند و هم زمان از طریق ایجاد تجربه های موفق، اصلاح ارزیابی های شناختی، افزایش مهارت های مقابله ای و تقویت احساس کنترل، زمینه ارتقای خودکارآمدی تحصیلی را فراهم سازند. همچنین یافته ها حاکی از آن است که برنامه های جامع تر که صرفا به کاهش نشانه های اضطرابی اکتفا نمی کنند و به تقویت منابع روان شناختی دانش آموز می پردازند، از ظرفیت بیشتری برای ایجاد تغییر پایدار برخوردارند. در عین حال، محدودیت هایی همچون حجم نمونه پایین، تفاوت در سن و جنس نمونه ها، کوتاه مدت بودن بسیاری از مداخلات، فقدان پیگیری طولانی مدت و ناهمگونی محتوای برنامه های مشاوره ای، تعمیم پذیری نتایج را با احتیاط همراه می کند. برآیند شواهد نشان می دهد که مشاوره مدرسه محور زمانی بیشترین اثربخشی را خواهد داشت که از یک خدمت واکنشی برای دانش آموزان دارای مشکل به یک نظام پیشگیرانه، مهارت محور و مستمر تبدیل شود و در آن مشاور، معلم، خانواده و دانش آموز در یک فرایند هماهنگ برای کاهش تهدید ادراک شده از امتحان و افزایش احساس توانمندی تحصیلی مشارکت داشته باشند.کلمات کلیدی : اضطراب امتحان، خودکارآمدی تحصیلی، مشاوره مدرسه محور، مداخله روان شناختی، دانش آموزان
نویسندگان
لیدا مهروان
معاون آموزشی اداره آموزش و پرورش شهرستان زنجان ناحیه ۲