ارائه الگوی همکاری خانواده، مشاور و مربی امور تربیتی در پیشگیری از آسیب های رفتاری دانش آموزان

پیشگیری از آسیب های رفتاری دانش آموزان، نیازمند رویکردی نظام مند و مشارکتی است که در آن سه نهاد کلیدی - خانواده، مشاور و مربی امور تربیتی - با هم افزایی و هماهنگی نقش آفرینی کنند. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی به ارائه ی الگویی برای همکاری این سه رکن در پیشگیری از آسیب های رفتاری دانش آموزان می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که مولفه های کلیدی این همکاری عبارت اند از: آموزش مهارت های زندگی و فرزندپروری به والدین، برقراری ارتباط موثر و مستمر میان مدرسه و خانه، توانمندسازی مربیان تربیتی در شناسایی و مدیریت رفتارهای پرخطر، و طراحی برنامه های مداخله ای مبتنی بر شواهد با مشارکت هر سه ضلع. پژوهش های میدانی نشان داده است که اجرای الگوهای مشارکتی چندوجهی، به کاهش معنادار مشکلات رفتاری (از جمله پرخاشگری و گوشه گیری) و افزایش مهارت های اجتماعی دانش آموزان می انجامد. همچنین، مشارکت خانواده ها در برنامه های پیشگیرانه، کارایی مداخلات را افزایش داده و به تداوم اثربخشی آن ها در محیط خانه کمک می کند. مقاله با ارائه ی الگویی شامل سه سطح پیش گیری (همگانی، انتخابی و اختصاصی) و راهکارهای عملی برای هر یک از اضلاع مثلث همکاری، پیشنهادهایی برای پیاده سازی در مدارس ایران ارائه می دهد.