فراسوی کلاس: بازآفرینی مدرسه با رویکرد هوشمندی، پایداری و تعاملات اجتماعی

چکیدهتحولات شتابان فناوری، بحران های زیست محیطی و دگرگونی در الگوهای تعاملی نسل جدید، لزوم گذار از چارچوب های سنتی آموزش را اجتناب ناپذیر ساخته است. پارادایم کهن فضاهای بسته و معلم محور، پاسخگوی الزامات زیستی و پرورشی قرن بیست ویکم نیست. این پژوهش با هدف تدوین چارچوبی نوین برای «بازآفرینی مدرسه»، مفهوم «فراسوی کلاس» را در پیوند با سه مولفه بنیادین هوشمندی، پایداری و تعاملات اجتماعی تبیین می نماید. روش پژوهش مبتنی بر تحلیل توصیفی-تحلیلی و سنتز مبانی نظری در حوزه های معماری آموزشی، علوم تربیتی و مدیریت محیطی است. یافته ها نشان می دهد که هوشمندسازی نباید به استقرار صرف ابزارهای دیجیتال محدود شود؛ بلکه باید از طریق فناوری های تطبیقی و پایش محیطی مبتنی بر اینترنت اشیاء، فضایی ارگونومیک، شناختی و منعطف پدید آورد. هم راستا با آن، مولفه پایداری فراتر از کاهش مصرف انرژی و بهره گیری از اصول کربن صفر، نقشی پداگوژیک ایفا کرده و محیط فیزیکی را به بستری زنده برای پرورش شهروندی اکولوژیک بدل می سازد. از سوی دیگر، بازآفرینی مدرسه مستلزم شکستن حصارهای کالبدی و تبدیل آن به کانون همبستگی اجتماعی و یادگیری مشارکتی در مقیاس محلی است. نتیجه گیری حاکی از آن است که ادغام متوازن این سه ساحت، مرزهای صلب کلاس درس را محو کرده و مدرسه را از ساختاری ایستا به اکوسیستمی پویا، تاب آور و زیست پذیر تبدیل می کند که در آن کالبد فیزیکی، هم گام با فناوری و پداگوژی اجتماعی، زمینه ساز رشد همه جانبه فراگیران می گردد.کلیدواژه ها: بازآفرینی مدرسه، فراسوی کلاس، مدارس هوشمند، معماری پایدار، تعاملات اجتماعی.