بررسی یکی از مهم ترین چالش های نظام های آموزشی، افزایش کیفیت فرایند یاددهی یادگیری

تحولات شتابان فناوری، گسترش محیط های دیجیتال و تغییر نیازهای آموزشی نسل جدید، ضرورت بازنگری در الگوهای سنتی تعلیم و تربیت را بیش از گذشته آشکار ساخته است. نظام آموزشی معاصر دیگر نمی تواند صرفا بر انتقال یک سویه اطلاعات از سوی معلم به دانش آموز استوار باشد، زیرا دانش آموزان امروز در محیطی زندگی می کنند که دسترسی آنان به منابع گسترده اطلاعاتی و آموزشی بسیار آسان تر از گذشته است. در چنین شرایطی، مهم ترین وظیفه نظام تعلیم و تربیت آن است که دانش آموزان را برای یادگیری مستمر، مواجهه انتقادی با اطلاعات، حل مسائل پیچیده، همکاری با دیگران و پذیرش مسئولیت یادگیری خود آماده کند. بر این اساس، کیفیت آموزش در عصر حاضر بیش از آنکه به میزان انتقال محتوا وابسته باشد، به توانایی نظام آموزشی در طراحی محیط های یادگیری فعال، تعاملی، فناورانه، انعطاف پذیر و دانش آموزمحور وابسته است.تحلیل مولفه های مورد بررسی در این مقاله نشان می دهد که کلاس های هوشمند، یادگیری معکوس، آموزش تعاملی، سواد رسانه ای و خودراهبری یادگیری را نمی توان به عنوان عناصر کاملا جدا از یکدیگر در نظر گرفت؛ بلکه این مولفه ها در یک منظومه آموزشی به یکدیگر مرتبط هستند و می توانند در صورت اجرای هماهنگ و هدفمند، اثرات متقابلی بر کیفیت فرایند یاددهی یادگیری داشته داشند. کلاس هوشمند، زیرساخت فناورانه لازم برای دسترسی به منابع و ابزارهای آموزشی متنوع را فراهم می کند؛ یادگیری معکوس، سازمان دهی زمان و فعالیت های آموزشی را تغییر می دهد؛ آموزش تعاملی، دانش آموز را در مرکز فرایند یادگیری قرار می دهد؛ سواد رسانه ای، توانایی انتخاب، تحلیل و ارزیابی آگاهانه اطلاعات را تقویت می کند؛ و خودراهبری یادگیری، مسئولیت و استقلال دانش آموز را در فرایند یادگیری افزایش می دهد. در نتیجه، هم افزایی میان این عناصر می تواند زمینه ساز شکل گیری محیطی باشد که در آن دانش آموز از یک دریافت کننده منفعل محتوا به یک یادگیرنده فعال، مسئول، مستقل و مشارکت کننده تبدیل شود.کلمات کلیدی : کلاس هوشمند ، یادگیری معکوس ، آموزش تعاملی ، سواد رسانه ای ، مشارکت فعال