نقش فناوری های آموزشی نوین در شخصی سازی یاددهی-یادگیری

تحولات سریع فناوری در دهه های اخیر موجب تغییرات گسترده ای در شیوه های آموزش و یادگیری شده است و زمینه را برای حرکت نظام های آموزشی از الگوهای سنتی و یکسان سازی آموزشی به سوی الگوهای انعطاف پذیر و شخصی سازی شده فراهم کرده است. شخصی سازی یاددهی یادگیری به فرایندی اشاره دارد که در آن محتوا، روش، سرعت، فعالیت ها و شیوه ارزیابی آموزشی با توجه به نیازها، توانایی ها، علایق و ویژگی های فردی یادگیرندگان تنظیم می شود. فناوری های آموزشی نوین، از جمله هوش مصنوعی، سامانه های یادگیری تطبیقی، نرم افزارهای آموزشی هوشمند، تحلیل یادگیری، محتوای چندرسانه ای، واقعیت مجازی و افزوده و سامانه های مدیریت یادگیری، ظرفیت قابل توجهی برای تحقق این هدف دارند. این فناوری ها با گردآوری و تحلیل داده های مربوط به عملکرد دانش آموزان می توانند نقاط قوت و ضعف آنان را شناسایی کرده و مسیرهای آموزشی متناسب با نیاز هر فرد پیشنهاد دهند. استفاده هدفمند از این فناوری ها می تواند موجب افزایش مشارکت، انگیزه، خودتنظیمی و پیشرفت تحصیلی یادگیرندگان شود و امکان ارائه بازخورد سریع و مستمر را برای معلمان فراهم سازد. در عین حال، استفاده از فناوری های نوین بدون برنامه ریزی مناسب ممکن است با چالش هایی مانند نابرابری دسترسی، کمبود زیرساخت، ضعف سواد دیجیتال، نگرانی های مربوط به حریم خصوصی و وابستگی بیش از حد به فناوری همراه باشد. بنابراین، موفقیت شخصی سازی یادگیری به تعامل مناسب میان فناوری، معلم، یادگیرنده و محتوای آموزشی وابسته است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش فناوری های آموزشی نوین در شخصی سازی فرایند یاددهی یادگیری و شناسایی فرصت ها و چالش های استفاده از این فناوری ها در محیط های آموزشی است. نتایج کلی نشان می دهد که فناوری در صورت استفاده آگاهانه و مبتنی بر اصول آموزشی می تواند زمینه ایجاد تجربه یادگیری انعطاف پذیر، فردمحور و متناسب با تفاوت های فردی را فراهم کند

کلیدواژه ها:

فناوری های آموزشی نوین ، شخصی سازی یادگیری ، یاددهی یادگیری ، هوش مصنوعی ، یادگیری تطبیقی ، فناوری آموزشی ، تفاوت های فردی ، آموزش دیجیتال