بررسی و تحلیل پوشاک در نگاره پیرزن و سلطان سنجر در شاهنامه طهماسبی

هنر نگارگری در دوره صفوی (قرن دهم هجری قمری) عصر طلایی خود را تجربه کرد. این دوره شاهد خلق آثاری بود که در آنها، اجزای تصویری همچون پوشاک نقش کلیدی در انتقال پیام ایفا می کردند. نگاره (سلطان سنجر و پیرزن) از نمونه هایی است که در آن تضاد طبقاتی میان پیکره ها دیده می شود، حال سوال این است: «که هنرمند این نگاره تا چه میزان از عناصر پوشاک به عنوان نمادی از منزلت اجتماعی افراد بهره برده است؟» بر این اساس نتایج تحقیق بر این نکته اذعان دارد که هنرمند بر اساس محوریت درباری نگاره از پوشاک به عنوان عنصری نمادین در راستای تفکیک مرتبه اجتماعی افراد بهره برده است. هدف از پژوهش پیش رو بررسی منزلت افراد در نگارگری صفوی (نگاره سلطان سنجر و پیرزن) از منظر پوشاک است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است و لباس فاخر و رنگ های درخشان سلطان در این اثر، بیانگر قدرت سیاسی و موقعیت اجتماعی برتر اوست، در حالی که سادگی و بی آلایشی پوشاک پیرزن، نشانه فرودستی اجتماعی و فاصله جایگاهی او با حاکم محسوب می شود. روش گردآوری اطلاعات، کتابخانه ای است.

کلیدواژه ها:

صفوی ، نگارگری ، شاهنامه طهماسبی ، نگاره سلطان سنجر و پیرزن ، پوشاک ، منزلت