واکاوی نقوش چیت سازی در پارچه عصر پهلوی اول

هنرهای سنتی ایران، به ویژه هنرهای مرتبط با منسوجات، همواره حامل لایه های عمیق فرهنگی، اجتماعی و گاه سیاسی بوده اند و صرفا به عنوان عناصر تزیینی قابل تحلیل نیستند. هنر چیت سازی یا قلمکاری، به عنوان یکی از هنرهای کهن نقش پردازی بر پارچه در ایران، علاوه بر جنبه های زیبایی شناختی، حامل مفاهیم فرهنگی، هویتی و گاه سیاسی می باشد. با وجود پژوهش های متعدد درباره نقوش این هنر، تاثیر بستر سیاسی و ایدئولوژیک بر آن کمتر بررسی شده است. در دوره پهلوی اول، سیاست های نوسازی و بازتعریف هویت ملی کاملا مشهود بود. حال سوال این است که: «چه ارتباطی میان نقوش چیت سازی دوره پهلوی اول و بینش سیاسی درباریان پهلوی وجود دارد؟» فرض بر آن است که: «هنرمند چیت ساز بر اساس نمادهای سیاسی پهلوی اول، نقوش پارچه مذکور را طراحی کرده و در عین حال، ارتباطی مفهومی با دیگر نقوش بازمانده از ادوار پیشین برقرار کرده است.» هدف از پژوهش پیش رو، بررسی تاثیر سیاست ها بر نقوش چیت سازی دوره پهلوی اول می باشد. از این منظر، ماهیت پژوهش حاضر توصیفی تحلیلی بوده و شیوه گردآوری اطلاعات، کتابخانه ای و اسنادی است. همچنین داده های نظری از طریق مطالعه و بررسی کتاب ها، مقالات علمی، پایان نامه ها، اسناد تاریخی و گزارش های مرتبط انجام شده است. پژوهش در حوزه مذکور، در مطالعات جامعه شناسی کارآمد خواهد بود.

کلیدواژه ها:

پهلوی اول ، بینش سیاسی ، چیت سازی ، نقوش ، مفهوم