بررسی پوشاک پیکره ها در پارچه یوسف و زنان مصر دوره صفوی

هنر پارچه بافی صفوی، به ویژه در منسوجات زری و دیبای نفیس، یکی از درخشان ترین جلوه های هنر ایرانی به شمار می رود. در میان این آثار، پارچه هایی با مضامین روایی و ادبی، از جمله داستان یوسف و زلیخا، جایگاهی ویژه دارند و بازتاب دهنده همزمانی هنر، مذهب و فرهنگ جامعه صفوی هستند. با این حال، مطالعات پیشین عمدتا بر تکنیک بافت و نقوش کلی پارچه تمرکز داشته و تحلیل پوشاک و نقش انسانی پیکره ها در این منسوجات کمتر مورد توجه قرار گرفته است. حال سوال این است هنرمند طراحی پارچه یوسف و زنان مصر تا چه میزان در طراحی پوشاک پیکره ها از مد زمان خویش بهره برده است؟ فرض بر آن می باشد که هنرمند طراح پارچه یوسف و زنان مصر بی توجه به محور تاریخی و جغرافیایی داستان یوسف و زنان مصر در طراحی پوشاک پیکره ها از مد پوشش عصر صفوی بهره برده است. هدف از این پژوهش بررسی میزان تاثیرگذاری مد پوشش عصر صفوی بر طراحی پوشاک پیکره های پارچه یوسف و زنان مصر است که خود در واکاوی اثرگذاری جامعه زنان خلق اثر، بر عناصر تصویری همچون فرم پوشاک پیکره های پارچه های منقوش کارآمد می باشد. ماهیت پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و شیوه گردآوردی اطلاعات کتابخانه ای می باشد. نتایج پژوهش تایید می کند که پارچه های موضوعی یوسف و زلیخا، نه تنها روایت گر متون دینی، بلکه حامل نشانه های بصری و فرهنگی مرتبط با نقش انسانی و پوشاک دوره صفوی هستند و بازتاب دهنده تعامل میان مذهب، هنر و مد در جامعه آن زمان اند.

کلیدواژه ها:

صفوی ، پارچه بافی ، نقوش ، یوسف و زلیخا ، پوشاک