بررسی روایی نقش هنر در بهبود کیفیت زندگی و کاهش استرس در زندگی روزمره مردم

نقش هنر در بهبود کیفیت زندگی و کاهش استرس، موضوعی چندلایه و وابسته به تجربه های زیسته افراد در بسترهای مختلف زندگی روزمره است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل روایت های هنرمندان، علاقه مندان و دانشجویان هنر، به بررسی جایگاه و کارکردهای روانی و احساسی هنر در مواجهه با تنش های روزمره می پردازد. این تحقیق با رویکرد کیفی و روش روایت پژوهی انجام شده و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۶ مشارکت کننده گردآوری شده است. تحلیل داده ها بر پایه کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که هنر در قالب هایی چون موسیقی، طراحی، گرافیک و سایر اشکال بیان خلاق، می تواند حس آرامش، توانمندی، رهایی از فشارهای روانی و معنابخشی به زندگی را برای افراد به ارمغان آورد. همچنین عواملی چون هدفمندی فردی، میزان دسترسی به امکانات هنری، و کیفیت آموزش نقش موثری در تجربه افراد از هنر ایفا می کنند. پژوهش حاضر بر اهمیت تقویت حضور هنر در زیست روزمره تاکید دارد و پیشنهادهایی برای گسترش امکانات و آموزش های هنری جهت ارتقاء سلامت روانی جامعه ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هنر درمانی ، سلامت روان ، کاهش استرس ، آموزش هنر ، کیفیت زندگی