واکاوی موانع ذهنی کارشناسان IT شهرداری در مواجهه با هوشمندسازی فرآیندهای اداری

هدف پژوهش حاضر با هدف واکاوی موانع ذهنی کارشناسان فناوری اطلاعات شهرداری در مواجهه با هوشمندسازی فرآیندهای اداری انجام شد. روش شناسی این پژوهش از نظر فلسفه تفسیرگرایانه و از نظر روش کیفی از نوع تحلیل محتوا بود. داده ها با استفاده از مرور نظام مند ۷۱ منبع معتبر داخلی و بین المللی در بازه زمانی ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۶ گردآوری شد. پس از اعمال معیارهای شمول و خروج، ۲۲ منبع برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. فرآیند کدگذاری با نرم افزار MAXQDA انجام گرفت و پایایی با محاسبه ضریب کاپای کوهن (۰/۸۹) تایید گردید. یافته ها: نتایج تحلیل محتوا به شناسایی ۱۶ مولفه در چهار جنبه اصلی انجامید: (۱) موانع شناختی فردی شامل مقاومت در برابر تغییر، ترس از کاهش اقتدار، تخصصی، نگرش منفی نسبت به پیچیدگی سیستم ها، عدم اعتماد به کارایی و ترس از خطا؛ (۲) موانع نهادی ساختاری شامل ابهام در جایگاه شغلی، فرهنگ غیر حمایت گرا، تعارض پارادایمی و نبود اعتماد سازمانی؛ (۳) موانع روانی-عاطفی شامل اضافه بار شناختی، سوگیری تایید، نگرانی از امنیت شغلی و احساس بی اعتباری حرفه ای؛ (۴) موانع تجربی-مهارتی شامل نبود مهارت های نرم، تجربه شکست های پیشین و عدم درک مزیت نسبی هوشمندسازی. نتیجه گیری: هوشمندسازی فرآیندهای اداری در شهرداری پیش از آنکه مسئله ای فنی باشد، مسئله ای شناختی و روانی است. غفلت از موانع ذهنی کارشناسان IT مهم ترین عامل ناکامی پروژه های تحول دیجیتال در سازمان های دولتی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

موانع ذهنی ، کارشناسان فناوری اطلاعات شهرداری ، هوشمندسازی فرآیندهای اداری ، مقاومت در برابر تغییر ، تحول دیجیتال