بررسی تاثیر به کارگیری سیستم های هوش مصنوعی بر فرایندهای تصمیم گیری استراتژیک در سازمان های بزرگ

هدف از این پژوهش بررسی جامع تاثیرات سیستم های هوش مصنوعی (AI) بر فرآیندهای تصمیم گیری استراتژیک در سازمان های بزرگ است. در عصر دیجیتال سازمان ها با محیطی پویا، پیچیده و پر از داده مواجه هستند که تصمیم گیری استراتژیک را به چالشی حیاتی تبدیل کرده است. هوش مصنوعی با قابلیت های تحلیلی، پیشرفته پیش بینی و اتوماسیون در حال دگرگون کردن پارادایم سنتی تصمیم گیری است. این مقاله با رویکردی کیفی و از طریق مرور سیستماتیک، ادبیات به تحلیل تاثیر هوش مصنوعی بر مراحل مختلف فرآیند تصمیم گیری استراتژیک شناسایی مسئله، توسعه گزینه ها، ارزیابی و انتخاب می پردازد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق افزایش دقت و سرعت تحلیل داده ها، شناسایی الگوها و روندهای پنهان، شبیه سازی سناریوها و کاهش سوگیری های شناختی کیفیت تصمیمات استراتژیک را به طور معناداری ارتقا می دهد. با این حال چالش های عمده ای از جمله مسئولیت پذیری و تفسیرپذیری مدل های پیچیده جعبه سیاه، وابستگی بیش از حد به داده ها و فناوری، ملاحظات اخلاقی و نیاز به مهارت های جدید در مدیران مسیر تحول را هموار نمی سازد. این مقاله نتیجه می گیرد که هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزینی برای قضاوت انسانی، بلکه به عنوان یک «همکار استراتژیک قدرتمند» عمل می کند. موفقیت در گرو توسعه یک مدل تصمیم گیری ترکیبی (Human-AI Collaboration) است که در آن بینش شهودی و تجربه مدیران با توان تحلیلی بینظیر هوش مصنوعی تلفیق می شود. سازمان ها برای بهره برداری کامل از این پتانسیل باید زیرساخت داده، حکمرانی مناسب و فرهنگ سازمانی یادگیرنده را توسعه دهند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تصمیم گیری استراتژیک ، سازمان های بزرگ ، یادگیری ماشین ، تحلیل کلان داده