تحلیل تاثیر فناوری های هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی(AI) بر ایمنی مترو
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 12
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ECICONFE10_083
تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405
چکیده مقاله:
ایمنی در سامانه های مترو به عنوان حیاتی ترین مولفه بهره برداری، وابستگی مستقیمی به عملکرد صحیح سیستم های سیگنالینگ، کنترل حرکت قطار، پایش زیرساخت و مدیریت عملیات دارد. با توجه به جابه جایی روزانه حجم عظیمی از مسافران در شبکه های ریلی شهری، هرگونه اختلال در این سامانه ها می تواند پیامدهای انسانی، اقتصادی و اجتماعی گسترده ای به همراه داشته باشد. در سال های اخیر، پیچیده تر شدن شبکه های حمل ونقل ریلی، افزایش تقاضای سفر و وابستگی بیشتر به سامانه های دیجیتال، ضرورت استفاده از رویکردهای نوین و هوشمند برای ارتقای ایمنی را دوچندان کرده است. در این میان، فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، اینترنت اشیا و تحلیل کلان داده به عنوان ابزارهایی تحول آفرین، امکان گذار از الگوهای سنتی واکنشی به رویکردهای پیش بینانه، خودکار و خودتصحیح گر را فراهم ساخته اند. هدف این مقاله تحلیل تاثیر فناوری های هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی بر ایمنی مترو در ابعاد مختلف است. بدین منظور، چهار حوزه اصلی شامل پیش بینی خرابی تجهیزات، جلوگیری از برخورد قطارها، مدیریت بحران و ارتقای امنیت سایبری مورد بررسی قرار گرفته است. در حوزه نگهداری و تعمیرات، الگوریتم های هوشمند با تحلیل داده های حسگرها و سوابق عملکرد تجهیزات قادرند خرابی ها را پیش از وقوع شناسایی کرده و از بروز حوادث جلوگیری کنند. در حوزه کنترل ترافیک، سیستم های مبتنی بر ارتباط و تصمیم گیری هوشمند می توانند فاصله ایمن قطارها را به صورت پویا تنظیم کرده و احتمال برخورد را به حداقل برسانند. همچنین، در شرایط اضطراری، سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی با تحلیل سریع داده های عملیاتی، بهترین سناریوی واکنش را پیشنهاد داده و به مدیریت موثر بحران کمک می کنند. از سوی دیگر، با افزایش وابستگی به زیرساخت های دیجیتال، تهدیدات سایبری نیز به یکی از چالش های جدی ایمنی تبدیل شده اند که فناوری های هوشمند می توانند در شناسایی و خنثی سازی آن ها نقش مهمی ایفا کنند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که به کارگیری فناوری های هوشمند نه تنها موجب کاهش خطای انسانی و افزایش دقت تصمیم گیری می شود، بلکه قابلیت اطمینان و تاب آوری سامانه های مترو را نیز به طور قابل توجهی ارتقا می دهد. با وجود چالش هایی همچون هزینه های پیاده سازی، الزامات سخت گیرانه ایمنی و مسائل مربوط به امنیت داده، روند جهانی بیانگر آن است که سرمایه گذاری در فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی برای تضمین ایمنی و پایداری حمل ونقل ریلی شهری امری اجتناب ناپذیر خواهد بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان