بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر کیفیت آموزش و فرآیند یادگیری درس روشهای پژوهش در علوم تربیتی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر کاربست ابزارهای هوش مصنوعی (مانند سیستم های توصیه گر آموزشی، پلتفرم های تطبیقی و دستیارهای هوشمند) بر کیفیت آموزش فرآیند یادگیری دانشجویان است. روش تحقیق توصیفی-پیمایشی و از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل ۳۸۰ نفر از دانشجویان دانشگاه پیام نور بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای ۱۸۲ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته با ۲۵ گویه بود. پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (۰/۸۷) و ضریب تنصیف ریچاردسون (۰/۸۴) تایید شد. یافته ها نشان داد که هوش مصنوعی بر کیفیت آموزش با ضریب بتای (۰/۵۲) و فرآیند یادگیری با ضریب بتای (۰/۴۸) تاثیر مثبت و معناداری دارد. نتیجه گیری می شود که ادغام هوش مصنوعی در نظام های آموزشی می تواند به شخصی سازی، یادگیری، بازخورد فوری و بهبود اثربخشی آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کیفیت آموزش ، فرآیند یادگیری ، آلفای کرونباخ ، ضریب تنصیف ریچاردسون